25 jaar geleden: “Harry’s Christmas” (Steven Berkoff) in Arca

25 jaar geleden: “Harry’s Christmas” (Steven Berkoff) in Arca

“Voor velen is kerstmis een periode vol verschrikkingen,” schrijft de Brit Steven Berkoff, adept van het théâtre de la cruauté van Antonin Artaud, zeer terecht. “Vooral voor introverten die, als de kaartjes geteld worden, overvallen worden door een overdreven gevoel van waardeloosheid.” Zo’n zielepoot is Harry die op kerstavond met zichzelf en zijn macho-dromen wordt geconfronteerd. Deze cynische monoloog uit 1986 werd door de Arca-huisregisseurs, de Siamese tweeling Hugo Van Laere en Bart Verschaeve, ontdubbeld in twee personages, gespeeld door Pierre Callens en Philippe Ceulemans (alhoewel Berkoff in zijn monoloog zelf al twee verschillende lettertypes gebruikt naar gelang van “welke” Harry aan het woord is). En omdat alle goede dingen in Arca uit twee blijken te bestaan, werden er ook nog twee muzikanten (Johan Derijcke en Tom Wouters) aan toegevoegd en daarbovenop is er nog een klankband van alweer een duo, Martine Ketelbuters en Stef Van Alsenoy. Er wordt geacteerd op een loopbrug boven de toeschouwers, die dan ook naar believen mogen gaan verzitten, maar bij reisvoorstellingen doet men toch maar gewoon, dan doet men al gek genoeg.

Referentie
Ronny De Schepper, Arca doet het met twee, Het Laatste Nieuws 9 januari 1996

“The Fall of the House of Usher” van Steven Berkoff

“The Fall of the House of Usher” van Steven Berkoff

Kerstmis stond in Arca een paar jaar in het teken van de Britse auteur Steven Berkoff. Het begon in 1993 met “Harry’s christmas”, een echte, zij het cynische, kerstmonoloog. Want als adept van het théâtre de la cruauté van Antonin Artaud kan Berkoff inderdaad zeer wreed zijn. “Vooral voor introverten die, als de kaartjes geteld worden, overvallen worden door een overdreven gevoel van waardeloosheid.” Het jaar daarop volgde dan “Kvetch”, door Daan Hugaert vertaald als “Mierenzeik” over een “mierenzeiker” (lees: zagevent), die zijn vrouw het leven lastig maakt. Voor dit stuk was Kafka de grote inspirator. Het werd in 1995 gevolgd door “The Fall of the House of Usher”, ondubbelzinnig gebaseerd op de horror-story van Edgar Allan Poe. Het is zelfs merkwaardig hoe dicht Berkhoff bij het origineel is gebleven.

Lees verder ““The Fall of the House of Usher” van Steven Berkoff”

Twintig jaar geleden: “Mierenzeik” (Steven Berkoff) in Arva

Twintig jaar geleden: “Mierenzeik” (Steven Berkoff) in Arva

Rond kerstmis 1996 regisseerde Hugo Van Laere net als vorig jaar opnieuw een stuk van Steven Berkoff, “Kvetch”, door Daan Hugaert vertaald als “Mierenzeik” (maatje Bart Verschaeve stond in voor de “dramaturgie”). Er had voor Daan Hugaert wellicht wel een rol ingezeten, maar uiteindelijk is het Geert Willems, die de hoofdrol vertolkt als de “mierenzeiker” (lees: zagevent), die zijn vrouw (Caroline Rottier) het leven lastig maakt. Als zij er uiteindelijk met zijn baas (Rudy Morren) vandoor gaat, zoekt hij troost bij zijn collega Luk D’Heu, een even zielig figuur als hemzelf. Deze “Verwandlung” (Kafka is het grote idool van streetkid Berkoff) van hetero- naar homoseksueel brengt hem echter geen beterschap: het stuk eindigt immers net zo goed met D’Heu die opdringerig een “nachtzoen” opeist, op dezelfde manier als Caroline dit deed.

Lees verder “Twintig jaar geleden: “Mierenzeik” (Steven Berkoff) in Arva”