“Voor velen is kerstmis een periode vol verschrikkingen,” schrijft de Brit Steven Berkoff, adept van het théâtre de la cruauté van Antonin Artaud, zeer terecht. “Vooral voor introverten die, als de kaartjes geteld worden, overvallen worden door een overdreven gevoel van waardeloosheid.”
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Harry’s Christmas” (Steven Berkoff) in Arca”
25 jaar geleden was in Arca “Het schilderij” te zien van de Rus Viktor Slavkin (°1935, aanwezig op de première, foto via Wikidata). Het stuk confronteert een logé van een hotel (Daan Hugaert) met de schilder van het kunstwerk aan de muur (Pierre Callens), dat daar is gehangen door zijn vroegere minnares, de eigenares (?!) van het hotel. De onverschilligheid van de eerste (een ingenieur die een goed doorspoelende W.C. belangrijker vindt dan een schilderij) en het streven naar erkenning van de andere staat symbool voor de Breznjev-maatschappij waarin het stuk werd geschreven (1972 – vandaar mijn twijfels over die “eigenares”), maar levert slechts een typische gooi- en smijtregie op waar (volgens de collega’s, zelf ben ik niet gaan kijken) niemand beter van wordt, behalve dan misschien de regisseurs zelve, zijnde het duo Verschaeve-Van Laere.
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 