Henny Vrienten

Henny Vrienten

Gisteravond heb ik naar “Basmannetjes” gekeken, een uitzending van NTR van het begin van dit jaar, waarin Henny Vrienten en zijn zoon Xander hun visie geven op de rol van de basgitarist in een rockgroep. Ik wil daarop enige commentaar geven en daarom heb ik dit gekoppeld aan een (sterk ingekorte) versie van zijn Wikipedia-pagina.
Lees verder “Henny Vrienten”

“Habba”: Jean, Mich, Stoy, kom terug, alles is vergeven

07 habbaDe nieuwe Van het Groenewoud ligt in de winkel. De eerste, zo zegt men, sedert vier jaar, net alsof « Brussels by night » nooit heeft bestaan. En nochtans, wat schreven wij naar aanleiding van deze soundtrack ? (r.v. nr 44 van 1983) : « Raymond kan het nog steeds, maar het uitkijken is naar een échte elpee van hem ». En nu is er dus « Habba » (en niet « Abba » zoals de Oost-Vlamingen zeggen), die althans door de platenfirma « zijn eerste officiële LP sinds “Ethisch Reveil » wordt genoemd. U voelt al nattigheid, wij zijn het hiermee pertinent oneens. Lezen wij daar immers niet in een onopvallend hoekje : producer Henny Vrienten ? En, jawel beste vrienden, vooral wie Raymond ondertussen reeds live aan het werk heeft gezien, weet dat dit géén doorsnee is van zijn huidige repertoire, maar dat er bewust (ja, mijnheer Vrienten, bewust !) alle nummers-met-ballen uit werden geweerd ten voordele van « koele » producten zoals nonsens en reggae- en juju-muziek die in onze lage landen altijd zo triest en regenachtig klinkt.
Lees verder ““Habba”: Jean, Mich, Stoy, kom terug, alles is vergeven”

“Brussels by night”

We signaleerden het reeds bij ons interview met Marc Didden (*): van zijn film “Brussels by night” is ook een boek verschenen. Wat we echter toen nog niet wisten, dat is dat het hier het originele scenario betrof, dus met « plans » en regie-aanduidingen, en geen herwerking tot een roman. Vooraf vertelt Didden op z’n typische manier (waarvan een afkooksel nu als de « Humo-stijl » wordt omschreven) hoe hij tot het maken van deze film is gekomen. Maar wat hij niet vertelt (en dat had ik toch wel gewild) dat is waarom dit scenario nu wordt uitgegeven. Toch niet om er geld mee te verdienen, zeker ? « Indien u van plan bent dit scenario te lezen, wat ik aanneem, » zo schrijft hij snaaks, « doe het dan asjeblief nadat u de film hebt gezien » en nog : « als u dit boekje alleen gekocht heeft omdat u eigenlijk zelf zin hebt om een scenario te schrijven : schrijf er dan een ! » Met andere woorden, de twee enige bestaansredenen voor dit boekje (uitgeverij Kritak. 71 blz., 180 fr., verkrijgbaar in de VPU-winkel) worden door hemzelf (terecht) van de kaart geveegd.
Maar iets optimistisch om mee te eindigen natuurlijk ! Ik merk dat de film opgedragen werd aan Natalie Wood (en aan Bert Bertrand). Of is dat in de gegeven omstandigheden ook al niet positief ?
Lees verder ““Brussels by night””