Antonio Suarez (1932-1981)

Antonio Suarez (1932-1981)

Het is vandaag veertig jaar geleden dat de Spaanse wielrenner Antonio Suarez is gestorven. Ik wilde daar een stukje over maken, aangezien ik in mijn jeugd een grote supporter was van het onafscheidelijke duo Antonio Suarez/Angelino Soler. Maar wat kon ik nog schrijven buiten wat ik reeds op de pagina van Soler over hem had geschreven?  Dat hij nog twee jaar deel had uitgemaakt van die vermaledijde Guardia di Franco-ploeg (en het daaruit voortvloeiende Licor 43)? Toch liever niet, daarom gaf ik er de voorkeur aan gewoon bovenstaande foto op de Wielersite te plaatsen. Maar dan bleek er een probleem te zijn: volgens de Wielersite reed Suarez in 1961 (het jaar van de reeks waaruit de foto kwam) voor EMI en enkel “van 4 tot 12 maart” voor Faema. Maar de foto was duidelijk genomen op een avondcriterium (tegelijk met de foto’s van Peter Post, Willi Trepp, Peet Oelibrandt, Jef Planckaert, Louis Proost en Rudi Altig). En een avondcriterium in maart? Dat zag ik niet zitten. Daarom haalde ik er specialist Jan De Smet bij. Hier is zijn antwoord…

Lees verder “Antonio Suarez (1932-1981)”

Ronde van Spanje

Ronde van Spanje

Op 15 mei 1935 won Gustaaf Deloor de eerste Ronde van Spanje. Het was ex-wielrenner Clémente Lopez, die het Vuelta-idee doordrukte bij de katholieke centrumdemocraat Juan Pujols. Deze was ook hoofdredacteur van de krant Informaciones, tussen 1922 en 1983 een populair avondblad met een sterk rechtse en centralistische redactionele lijn. Lopez wees op het feit dat de twee in Spanje bekende koersen, de Ronde van Catalonië en de Ronde van Baskenland, uitingen waren van ‘een soort separatisme’ en dat het centrale Spanje zo’n sportieve uitstraling miste. Een nationale ronde zou daarvoor kunnen zorgen, meende Lopez. Pujols hapte toe. Buitenlanders wonnen (echter) de meeste ritten, waardoor het Spaanse publiek al snel afhaakte. Op de redactie van Informaciones sloeg de twijfel toe na de eerste editie. Doorgaan? Of toch maar stoppen? Nadat het linkse Volksfront in februari 1936 de verkiezingen had gewonnen, werd Spanje een land met terreureskaders op straat en een snelgroeiende fascistische Falangepartij. Bommen ontploften en zorgden mee voor een grimmige sfeer. Toch ging de tweede Vuelta door, niet nadat de regering dit uiteindelijk had goedgekeurd. Na 1936 werd de Vuelta, ook en vooral door de machthebbers, in de ijskast gestopt. In een verscheurd land, waar zelfs de Spaanse toprenners elkaar privé en politiek naar het leven stonden, kon men geen wedstrijd organiseren. Geheel onverwacht zou Franco in 1941 een nieuwe editie op poten laten zetten. De Caudillo vond dat zijn volk behoefte had aan spelen, terwijl de rest van Europa oorlog voerde. (Doorbraak.be)

Lees verder “Ronde van Spanje”