Nadat ze pas op 16 oktober de eerste Amerikaanse anticonceptiekliniek had geopend (volgens mij de eerste anticonceptiekliniek tout court), werd Margaret Sanger (1879-1966) tien dagen later reeds gearresteerd op basis van de “obsceniteitswet”.
Zij riskeerde inderdaad celstraf door de voordelen van geboortebeperking te verkondigen omdat dat in die tijd in de Verenigde Staten door de Comstock Act van 1873 als obsceniteit verboden was, maar uiteindelijk werd de zaak geseponeerd.
Alcide legt uit hoe ze tot haar overtuiging was gekomen: “Ze werd geboren in een arbeidersgezin van Ierse afkomst, als zesde van elf kinderen van Anne Purcell Higgins, die in totaal achttien zwangerschappen doormaakte. Vóór 1914 werkte ze als verpleegster en vroedvrouw in de armste buurten van New York en moest ze vrouwen helpen die verstoken waren van hun gezondheid en seksualiteit, of die niet langer in staat waren hun kinderen op te voeden, en die geen toegang hadden tot de anticonceptiemethoden die voor de meer geschoolde vrouwen wel beschikbaar waren, in een puriteins systeem waar zelfs informatie over anticonceptie per post illegaal was.”
Lichamelijke zelfbeschikking hield voor Sanger onder andere in: een recht op seksuele voorlichting, zodat de vrouw gefundeerde keuzes kon maken. Ook was zij voorstander van abortus, sterilisatie en andere vormen van geboortebeperking. Maar het was niet allemaal rozengeur en maneschijn: masturberen was voor haar een teken van geesteszwakte, maar afwijkend van gangbare opvattingen in haar tijd, vond zij de handeling niet als zodanig afkeurenswaardig, maar slechts vanwege de veronderstelde gevolgen. Die hielden in: onvermogen om geslachtsgemeenschap te hebben of daar plezier aan te beleven, maar ook wat zij noemde “geestelijke masturbatie”, een gefixeerd raken op erotica.
Een aantal van deze opvattingen vond men terug in haar bestseller What Every Girl Should Know uit 1920. Zij hielp Gregory Pincus ook financieel bij het ontwikkelen van een anticonceptiepil. Zij zette zich echter ook in voor eugenetica of rasverbetering, het onderzoek naar het verbeteren van de genetische samenstelling van de menselijke bevolking. Aangezien altijd de vraag rijst wie er bepaalt wat meer of minder geschikte erfelijke eigenschappen zijn, is het onderwerp in veel landen een politiek taboe.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
