Tacones lejanos (*) is een Spaanse film uit 1991 van de bekende regisseur Pedro Almodóvar. De film staat ook bekend onder de naam High Heels, de naam die in Engelstalige landen gebruikt wordt. De film was genomineerd voor vijf verschillende Goya’s maar won er daar geen van. Wel werd de Franse César gewonnen in de categorie beste buitenlandse film. De muziek in de film bevat twee grote hits als Piensa en mi en Un año de amor. In de film wordt de suggestie gewekt dat Marisa Paredes deze zingt, maar ze zijn ingezongen door Luz Casal. Javier Bardem, tegenwoordig een van de meest populaire Spaanse acteurs, maar destijds nog onbekend, speelde in deze film een klein rolletje en brak een paar jaar later door.
Rebeca (Victoria Abril) werkt als nieuwslezeres voor een zender die wordt bestuurd door haar man Manuel (Féodor Atkine). Haar man was vroeger de grote liefde van Rebeca’s moeder Becky (Marisa Paredes) die een gevierde zangeres is. Als de drie na vele jaren weer eens bij elkaar komen gaan ze naar een nachtclub waar op dat moment de travestiet Letal (Miguel Bosé) een show geeft en daar imitatie van Becky doet. De relatie tussen Manuel en Rebeca gaat niet zo goed en Manuel wil eigenlijk weer terug naar Becky, die zijn aanbod afwijst. Toch denkt Manuel te gaan scheiden van Rebeca, zo ver komt het echter niet want dan wordt hij dood aangetroffen in zijn buitenhuis…
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
(*) “Tacones lejanos” betekent letterlijk “Verre hakken”. Toen Almodovar gevraagd werd naar het waarom van deze merkwaardige titel, antwoordde hij dat men er niets moest achter zoeken, dat hij eigenlijk een “westernachtige” titel in gedachten had. Nochtans wordt op het einde van de film wel degelijk een uitleg gegeven: Rebecca zegt namelijk tegen haar moeder op haar sterfbed dat ze als kind niet kon inslapen zolang mama niet was teruggekeerd van een optreden. Pas als ze “in de verte” haar hoge hakken kon horen, kon Rebecca rustig de slaap vatten. Vandaar dus. In het Engels werd de titel gewoon vertaald als “High heels” en de vertalers van distributiefirma Independent (Jan Verheyen-Marc Punt) maakten daar in het Nederlands “Hoge hielen” van!
