Op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro behaalde Greg Van Avermaet (foto Erik Westerlinck) de gouden medaille tijdens de wegrit, na een sprint tegen de Deen Jakob Fuglsang en de Pool Rafał Majka. Hij voegde daar nog een zege in de GP van Montreal aan toe in een sprint voor wereldkampioen Peter Sagan, die hem twee dagen voordien nog in de GP van Quebec geklopt had.
Van Avermaet was sterk begonnen aan het seizoen 2016. Hij won de openingsklassieker Omloop Het Nieuwsblad eind februari. Enkele weken later won hij in Tirreno-Adriatico met BMC de ploegentijdrit en individueel de zesde etappe. Tevens was hij de beste in het eindklassement, na het annuleren van de koninginnenrit wegens slecht weer, door in de slottijdrit één seconde voorsprong over te houden op wereldkampioen Peter Sagan. In de Ronde van Vlaanderen viel Van Avermaet op honderd kilometer van de streep en brak hij zijn sleutelbeen. Toch was hij hersteld tegen de Ronde van Frankrijk waarin hij de vijfde etappe won en de gele trui veroverde, welke hij drie dagen droeg.
Om de rest van het palmares van Greg Van Avermaet samen te vatten moet ik mij tot de Engelse Wikipedia wenden, omdat de Vlaamse versie véél te uitgebreid is. Greg Van Avermaet (geboren 17 mei 1985) was een Belgische professionele wielrenner die destijds reed voor het UCI WorldTeam BMC Racing Team. Hij won de individuele wegwedstrijd voor mannen op de Olympische Zomerspelen van 2016. Andere noemenswaardige prestaties zijn onder meer Parijs-Roubaix, Gent-Wevelgem en E3 Harelbeke in 2017, de GP de Montréal en Tirreno-Adriatico in 2016, de Omloop Het Nieuwsblad in 2016 en 2017, twee individuele etappezeges in de Tour de France, het puntenklassement en een etappezege in de Vuelta a España en diverse podiumplaatsen in eendagsklassiekers.
Van Avermaet wordt beschouwd als een van de meest veelzijdige renners in het moderne wielrennen. Hij is een specialist in de klassieke wielerwedstrijden, maar heeft ook etappes en het algemeen klassement gewonnen in etappekoersen, met name op heuvelachtig terrein. Zijn sterke eindsprint stelt hem in staat om sprints van kleine kopgroepen te winnen, maar hij heeft ook races gewonnen na solo-ontsnappingen en droeg de gele trui in de Tour de France van 2016. In 2018 won hij de Tour de Yorkshire door in de laatste etappe de leiding te nemen. In de Tour de France van dat jaar heeft hij na de ploegentijdrit, gewonnen door zijn BMC-ploeg, de gele trui gegrepen in de Tour en die een tiental dagen vastgehouden.
In 2019 won hij de derde rit van de Ronde van Valencia na een heuvelachtige finale vóór Matteo Trentin en Luis León Sánchez. Voor onze landgenoot was het zijn eerste zege voor zijn nieuwe ploeg CCC. Edvald Boasson Hagen was de eindoverwinnaar. Daarna heeft hij de slotrit van de Tour of Yorkshire gewonnen. Om ook net zoals het jaar daarvoor eindwinnaar te worden, kwam hij net twee seconden tekort tegenover Chris Lawless, die in zijn wiel tweede eindigde. Daarna bewees Greg met een tweede zege in de GP Montréal dat hij klaar was om veertien dagen later samen met Philippe Gilbert het speerpunt te zijn van de Belgen in Yorkshire. “Deze wedstrijd is toch een beetje te vergelijken met een WK,” verklaarde hij in de Gazet van Antwerpen. Met een achtste plaats op 1’10” van winnaar Mads Pedersen ontgoochelde hij niet echt, maar laten we zeggen dat we allen (zowel hijzelf als zijn supporters) meer hadden verwacht…
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 