Het is al vijf jaar geleden dat Henri Vernes is overleden op de gezegende leeftijd van 102 jaar. Henri Vernes? Zegt je dat niets? Dat is de auteur van de avonturen van Bob Morane, die wij destijds in onze jeugd verslonden. Meer zelfs, we beeldden ons in dat we Bob Morane waren in de schijngevechten die we op straat leverden.

De Nederlandse Wikipedia houdt het op één zinnetje over Henri, daarom wend ik me maar tot die van zijn moedertaal, het Frans: Henri Vernes, de bedenker van het personage Bob Morane in 1953, is de auteur van meer dan 200 Bob Morane-avonturenromans, vaak met sciencefiction-elementen, die zich over de hele wereld en zelfs buiten ons sterrenstelsel afspelen. De avonturen van Bob Morane, bijgestaan ​​door zijn trouwe vriend Bill Ballantine, brengen hem oog in oog met vijanden zoals de Gele Schaduw, ook wel bekend als Monsieur Ming, of spelen zich af in parallelle universums (de Ananke-cyclus), in de jungle of zelfs in de mysteries van de ruimte-tijd (de Tijdcyclus).
De Bob Morane-avonturen zijn bewerkt tot stripboeken, televisieseries, tekenfilms en videogames. Ze hebben schrijvers zoals Michael Crichton geïnspireerd.
Henri Vernes schreef ook andere romans en talloze artikelen als journalist onder verschillende pseudoniemen, zoals Jacques Colombo (de volwassen Don-serie, elf boeken, ergens tussen SAS en San Antonio), Robert Davids, Duchess Holiday, C.Reynes, Jacques Seyr, Lew Shannon, Ray Stevens en onder zijn eigen naam.
Een van zijn meest bizarre romans, ergens tussen Boris Vians ‘ Ik spuug op je graf’ en René Barjavels ‘Verwoesting’ , ‘De mooie nacht voor een dode’ , is enkele jaren geleden opnieuw uitgegeven door Editions Lucien Souny, met een woord vooraf van Jean-Baptiste Baronian en een inleiding van Roger Maudhuy.
In 2012 zorgde de Quebecse uitgever Bryan Perro voor een heruitgave van Henri Vernes’ allereerste roman, ‘De open deur’ , geschreven tussen februari en december 1942, tijdens de bezetting. Perro gaf ook, onder de titel ‘Bob Morane in Quebec’ , de drie romans heruit die Vernes schreef na zijn verblijf in Quebec.
In hetzelfde jaar publiceerde hij zijn autobiografie, ‘Mémoires’, bij uitgeverij Jourdan. Een jaar eerder, in 2011, had Henri Vernes zijn archief geschonken aan het Staatsarchief in Tournai: buitenlandse edities van ‘Bob Morane’, posters, lezersbrieven, manuscripten, persartikelen, enzovoort.

Ronny De Schepper

Bibliografie
Stéphane Caluwaerts et Yann, Henri Vernes : à propos de 50 ans d’aventures, Les Éditions À Propos, 2003.
Jacques Dieu, Bob Morane et Henri Vernes, Glénat, 1990.
Daniel Fano, Henri Vernes & Bob Morane, une double vie d’aventures, éditions Le Castor Astral, coll. « Escale des lettres », 2007.
Bernard Marle, Bob Morane et Henri Vernes : un double phénomène, IDE, 1995.
Francis Valéry, Bob Morane, Éditions… Car rien n’a d’importance, 1994.

2 gedachtes over “Henri Vernes (1918-2021)

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.