Marisa Allasio wordt negentig…

Alhoewel ik gewoon een stukje over haar wou maken, omdat ik toevallig in het bezit was van een foto van haar (want ik ken haar helemaal niet), blijkt het levensverhaal van Marisa Allasio toch wel interessant te zijn (althans volgens de Franse Wikipedia)…

Maria Luisa Lucia Allasio, beter bekend als Marisa Allasio, werd geboren in Turijn. Ze is de dochter van Federico Allasio, een beroemde doelman die voor Genua en Turijn speelde.
Op veertienjarige leeftijd won ze naar verluidt de Miss Lido-verkiezing. Op zeventienjarige leeftijd maakte ze haar filmdebuut met een korte rol in Perdonami, een drama van Mario Costa met Raf Vallone in de hoofdrol. Kort daarna werd ze ontdekt door producent Carlo Ponti, die haar castte in Cuore di mamma. Haar eerste belangrijke rol was tegenover Virna Lisi in Les dix-huit ans (een remake van Scandale au pensionnat). In 1956 kreeg ze een rol in King Vidors War and Peace. Ze werd beroemd door haar rol als Giovanna in Poor But Beautiful, een komedie van Dino Risi uit 1957 (die het jaar ervoor was gefilmd), een rol die, door haar verschijning in een bikini die haar voluptueuze rondingen benadrukte, haar status als waar sekssymbool bevestigde (zie foto hieronder). Ze creëerde hier een personage dat gedurende haar korte carrière in verschillende films met haar verbonden zou blijven: ze belichaamde het mooie, flirterige meisje dat de aandacht van mannen trekt, maar tegelijkertijd een zekere naïviteit behoudt in haar relaties met hen. Ze verscheen als een Italiaanse versie van Brigitte Bardot, maar dan zonder de losbandigheid, en haar personage toonde altijd respect voor morele principes. Dit personage keert, met enkele variaties, terug in de volgende films: Beautiful But Poor (in zekere zin een vervolg op Poor But Beautiful ), Marisa van Mauro Bolognini, waarin ze een ijsverkoopster speelt in Civitavecchia, Camping, de eerste film van Franco Zeffirelli, en ten slotte haar laatste film: Venice, the Moon and You van Dino Risi, waarin ze de hoofdrol speelt tegenover Alberto Sordi.
Daarvóór in 1957 waagde ze zich aan de musicalcomedy met The Seven Hills of Rome van Roy Rowland, naast de Amerikaanse tenor Mario Lanza, en aan het peplumgenre in hetzelfde jaar met Under the Sign of the Cross van Guido Brignone.
Ze beëindigde haar carrière abrupt na haar huwelijk op 10 november 1958 met graaf Pier Franco Calvi di Bergolo, zoon van prinses Yolande Marguerite van Savoye (oudste dochter van koning Victor Emmanuel III), die ze het jaar ervoor had ontmoet op het filmfestival van Venetië.

Ronny De Schepper