Het is vandaag al zestig jaar geleden dat de Franse filmregisseur Edmond T.Gréville is overleden.
In 1933 draait Edmond T.Gréville met “Vacances conjugales” zijn eerste langspeelfilm. Alhoewel dit een komedie is, laat het pikante gegeven toch al vermoeden dat Gréville vooral in die sector beroemd (of is het berucht?) zal worden (*). Van zijn oudste films kan ik het enkel vermoeden aan de hand van de titels (“Princesse Tam Tam” uit 1935, “Dorothée cherche l’amour” uit 1945 of “Pour une nuit d’amour” uit 1947), maar vanaf zijn hoogtepunt (de film noir “Port du désir” uit 1955 met Jean Gabin in de hoofdrol) is het wel duidelijk. In 1958 is er “L’ile du bout du monde”, in 1959 (in Engeland) “Beat girl” en in 1962 “L’accident”, tevens zijn laatste film. Beat Girl is een Britse film uit 1960 over jeugdopstand in de late jaren vijftig. De film werd later in de Verenigde Staten uitgebracht onder de titel Wild for Kicks. De titelrol in Beat Girl werd gespeeld door actrice Gillian Hills, die later talloze kleine rollen speelde in films uit de jaren zestig en zeventig, zoals Blowup en A Clockwork Orange, en een succesvolle “ye-ye”-zangeres werd in Frankrijk. Beat Girl betekende het filmdebuut voor de Britse popster Adam Faith en acteur Peter McEnery, hoewel de film pas werd uitgebracht nadat andere films met Faith (Never Let Go) en McEnery (Tunes of Glory) al waren verschenen. In de film treden ook Christopher Lee en Nigel Green op als stripclubuitbaters en Oliver Reed in een kleine rol als een van de “beat”-jongeren.
Het oorspronkelijke script, getiteld “Striptease Girl”, werd in maart 1959 ingediend bij de British Board of Film Censors. De recensent noemde het “machinaal geproduceerde rotzooi” en “het slechtste script dat ik in jaren heb gelezen”. Het project werd vervolgens hernoemd naar “Beat Girl” en de naaktheid werd verminderd. De censoren hadden echter nog steeds bezwaar tegen scènes met striptease (**), jeugddelinquentie en tieners die “chicken” speelden door op spoorrails te gaan liggen voor een aanstormende trein. Uiteindelijk kreeg de film een ”X”-certificaat. Na de uiteindelijke release deed de film het redelijk goed aan de Britse box office, ondanks de slechte recensies.
De originele muziek was de eerste filmopdracht voor componist John Barry en werd uitgevoerd door de John Barry Seven and Orchestra, met als zangers Adam Faith en Shirley Anne Field. Barry werd vervolgens ingehuurd om de muziek te componeren voor Faiths volgende films Never Let Go en Mix Me a Person, wat leidde tot Barry’s succesvolle carrière als componist en arrangeur van filmmuziek. Het nummer “Made You”, gecomponeerd door John Barry en Trevor Peacock en gezongen door Faith in de film, behaalde een bescheiden hitstatus voordat het door de BBC werd verboden vanwege de suggestieve tekst. De soundtrack van Beat Girl was het eerste Britse soundtrackalbum dat op vinyl werd uitgebracht en bereikte nummer 11 in de Britse albumlijsten, waarmee de weg werd vrijgemaakt voor de release van andere filmmuziekalbums.
Ronny De Schepper [op basis van Wikipedia]
(*) Vooral in de oudste films van Edmond T.Gréville is er steeds een belangrijke rol weggelegd voor ene Raymond Blot, die volgens mij de vader is van Philippe Blot, de man die het fortuin van Sylvia Kristel erdoor joeg, maar ik heb daar voorlopig nog geen bevestiging van gevonden.
(**) Pascaline, de Haïtiaanse exotische danseres die in een scène met een sjaal te zien is, heeft in het echt als exotische danseres opgetreden in de Crazy Horse Saloon in Parijs.
dagelijks iets degelijks 