“Olivia” (1951) is een Franse dramafilm geregisseerd door Jacqueline Audry, gebaseerd op de autobiografische roman van Dorothy Bussy. De film staat bekend als een baanbrekend werk in de lesbische filmgeschiedenis, waarin een Britse tiener op een Franse kostschool verzeild raakt in de rivaliteit tussen twee vrouwelijke directrices.
Olivia arriveert op een kostschool voor meisjes, gerund door twee zussen, Julia (Edwige Feuillère) en Cara (Simone Simon). Elke vrouw heeft een groep bewonderende leerlingen die ze verwent met speciale aandacht en af en toe een gunst. Olivia (Claire Olivia) valt voor de charismatische Mademoiselle Julie, die haar liefde lijkt te willen beantwoorden.
Dit drama, dat zich afspeelt rond de eeuwwisseling en bijna uitsluitend geregisseerd, geschreven en gespeeld wordt door vrouwen, laat zien hoe de bekende tienerverliefdheid uitgroeit tot een hartstochtelijk en intens verlangen, zowel van het meisje als van de directrice.
Olivia voelt een intense begeerte naar Mademoiselle Julie, die ze op een dag openlijk uitspreekt in liefdesverklaringen. Mademoiselle Julie reageert koel, terwijl ze in de verte staart. Ze voelt zich aangetrokken tot dit minderjarige meisje… Haar vermogen om haar eigen verlangen te onderdrukken wint het echter van haar, en hoewel ze het meisje veel belooft (waaronder op een gegeven moment dat ze haar ’s nachts op haar kamer zal bezoeken), is zelfbeheersing geboden en wordt Olivia afgewezen. Later spreekt Mademoiselle Julie over haar innerlijke strijd en merkt op: ‘Het is mijn hele leven een strijd geweest, maar ik ben altijd overwinnaar geweest en daar ben ik trots op.’ Ze vraagt zich echter af: ‘Zou falen ons allemaal beter bevallen zijn?’
De film was zeer controversieel bij de release en werd zwaar gecensureerd in Groot-Brittannië en de VS, maar tegenwoordig wordt de inhoud eerder als mild dan als schokkend beschouwd. Inderdaad, alhoewel de scènes onweerstaanbaar doen denken aan die bij Anne-Marie in “Histoire d’O”, van straffen zoals in “Mädchen in Uniform” is er geen sprake.
Audry en haar echtgenoot, scenarioschrijver Pierre Laroche, gebruiken Franse literatuur. Het is hun eigen interpretatie van kinderboeken zoals “Les Malheurs de Sophie” van gravin De Ségur, van “Huis Clos” van Sartre, met een lesbisch personage gespeeld door de glorieuze Arletty, en van “La Garçonne” van Victor Limur. Het was al een subplot in “Club de Femmes” (1936) en twee jaar na “Olivia” draait een ander subplot in “Dortoir des Grandes” (1953) om een wiskundeleraar die verliefd is op een mooie leerlinge. (IMDb)
En voor Vlaamse kijkers is er natuurlijk de aanwezigheid van Elly Overzier, de latere mevrouw Hugo Claus, als oud-leerling Laura die nog eens op bezoek komt…
Ronny De Schepper (gebaseerd op The Lesbian Film Guide)
dagelijks iets degelijks 