“Le cheval évanoui” is een toneelstuk van Françoise Sagan , dat voor het eerst werd opgevoerd in hetThéâtre du Gymnase in Parijs op 10 september 1966, met in hetzelfde programma “L’Echarde”, eveneens van haar hand.
“Le cheval évanoui” werd geregisseerd door Jacques Charon met in de voornaamste rollen Nicole Courcel en Victor Lanoux. Dit stuk (in het Nederlands vertaald als “Het gekroonde paard”) gaat, net als “Château en Suède” over… verveling (what else). Een rijke vrouw (Hélène Duc) is met een arme edelman (Jacques François) getrouwd en ze vervelen zich alle vier te pletter (ze hebben twee vervelende kinderen). Tot de minnaar van de dochter zijn opwachting maakt, samen met zijn zogezegde halfzus. Want eigenlijk zijn de twee op het geld uit van milady. Alle overeenkomsten met “Mama, kijk zonder handen” van Hugo Claus zijn louter toevallig (neem ik aan).
Françoise Sagan had op een bepaald moment ook een relatie met Juliette Gréco, die zelf een biseksuele moeder had, dus die was dat eigenlijk wel gewend. Later had Sagan ook een verhouding met François Mitterand. Het is me niet helemaal duidelijk of dit voor, tijdens of na haar aanwezigheid in het alombekende programma voor literaire masturbators, “Apostrophes”, was, waarin overigens ook “jeugdvriend” Hugo Claus te gast was, maar Françoise Sagan was blijkbaar zo stoned of zo seniel dat ze mooie Hugo niet eens meer herkende.
Ze stierf op 24 september 2004 in een Frans ziekenhuis waarin ze was opgenomen met een longaandoening.
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 