Virginie Efira in “L’amour et les forêts”

Virginie Efira is één van de opvallendste Franse actrices van het moment. Gisteravond zag ik haar dan ook nog eens in “L’amour et les forêts”, een film geregisseerd door Valérie Donzelli. Het is een bewerking van de roman L’amour et les Forêts van Éric Reinhardt (Gallimard , 2014) en beschrijft de mechanismen en de verschuiving van de narcistische controle die een echtgenoot over zijn vrouw uitoefent. De film werd officieel gepresenteerd in de categorie “Cannes Premières” op het Filmfestival van Cannes in 2023 .

De hoofdrol is dus weggelegd voor Virginie Efira in de dubbelrol van de tweelingzusters Blanche en Rose Renard. Ze werd daarvoor genomineerd voor een Cesar, net zoals Melvil Poupaud als haar autoritaire echtgenoot Grégoire Lamoureux. Ook Gabriel Yared kreeg een nominatie voor zijn filmmuziek. Virgine Ledoyen werd helaas niet genomineerd voor beste vrouwelijke bijrol als Candice, de vrouw die in de kliniek op de kamer van Blanche ligt.

Op de eerste dag van de release in Frankrijk behaalde L’Amour et les Forêts (Liefde en de bossen) 30.220 bezoekers, voor een totaal van 1.396 vertoningen. De film stond daarmee op de tweede plaats in de box office voor nieuwe releases op de openingsdag, achter De Kleine Zeemeermin (95.282).

Virginie Efira is een Belgische actrice en televisiepresentatrice, geboren op 5 mei 1977 in Schaerbeek (Brussel-Hoofdstedelijk Gewest). Ze werd genaturaliseerd tot Frans staatsburger in 2015. Van 1998 tot 2009 begon ze haar carrière als televisiepresentatrice in België en vervolgens in Frankrijk, waar ze onder meer de Belgische en Franse versies van de talentenshow Nouvelle Star presenteerde (op RTL-TVI in 2003 en op M6 en W9 van 2006 tot 2008). Ze begon haar acteercarrière in 2004 en wijdde zich er vanaf 2008 volledig aan.

In de filmwereld speelde ze aanvankelijk in romantische komedies zoals L’amour, c’est mieux à deux (2010), 20 ans d’écart (2013), Le Goût des merveilles (2015) et Un homme à la hauteur (2016). Daarna maakte ze een dramatische wending door de titelrol te spelen in de onafhankelijke film Victoria (2016), geregisseerd door Justine Triet, waarmee ze haar eerste César-nominatie voor Beste Actrice verdiende. Ze bevestigde haar talent verder onder de regie van Albert Dupontel in Adieu les cons (2020), van Paul Verhoeven met Elle (2017) en Benedetta (2021), van Alice Winocour met Revoir Paris (2022) en van Rebecca Zlotowski met Les Enfants des autres (2022). Na vijf César- nominaties ontving ze in 2023 de César voor Beste Actrice voor haar rol in Alice Winocours drama Revoir Paris.

Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)