De Canadese wielrenner Michael Woods (foto Connor Mah via Wikipedia) verdween op 10 september 2025 geruisloos uit het peloton. De 38-jarige Canadees zou eigenlijk afscheid nemen voor eigen volk in de WorldTour-klassiekers van Québec en ‘zijn’ Montréal, maar ziekte en een hernia-operatie gooien roet in het eten. “Ik houd van het wielrennen, maar ik geniet er niet meer van. Puur omdat ik bang ben geworden door de risico’s die eraan kleven”, aldus de Canadees, die in 2023 een rit won in de Tour de France en in 2018 en 2024 etappes in de Vuelta won, op de site van Wielerflits. “Ik geniet wel van het fietsen en ik houd van trainen, om mezelf tot de limiet te dwingen. Maar ik houd niet meer van de risico’s.”
Michael Woods (Ottawa, 12 oktober 1986) was aanvankelijk een atletiek-beoefenaar, meer bepaald over halve fond-afstanden. Daarna schakelde hij over naar het wielrennen, eerst bij wat kleinere ploegen op Amerikaanse bodem maar in 2017 maakte hij de overstap naar Cannondale-Drapac Pro Cycling Team, dat uitkwam in de UCI World Tour. In dienst van deze ploeg won hij in 2018 de 17e etappe van de Ronde van Spanje door in de laatste halve kilometer Dylan Teuns achter zich te laten en solo aan te komen op de Oiz. Hij werd dat jaar ook tweede in Luik-Bastenaken-Luik en derde op het wereldkampioenschap op de weg. In 2019 werd hij vijfde zowel in Luik-Bastenaken-Luik als in de Ronde van Lombardije. (Wikipedia)
Na de corona-lockdown heeft hij in 2020 de derde etappe in de Tirreno-Adriatico naar zijn hand gezet. Na een tweestrijd met Rafal Majka won hij in een spurtje. Woods werd ook meteen leider en beloonde zo het harde werk van zijn team EF. Helaas kon hij het kleinood niet behouden. Hij zou uiteindelijk pas achtste worden op meer dan twee minuten van winnaar Simon Yates.
Daarna heeft hij voor de tweede keer in zijn carrière een rit in de Ronde van Spanje gewonnen. Na een val moest Michael Woods na de eerste rit al een kruis maken over zijn klassement, maar de 34-jarige Canadees was duidelijk met goeie benen naar Spanje afgezakt. Hij werd al eens tweede, maar deze keer vielen alle puzzelstukjes in elkaar. Met een rustdag in de benen had de Canadees genoeg energie in de tank om zijn vluchtkompanen te vloeren in de slotkilometer. (Sporza)
Ook de tweede etappe in de Tour des Alpes-Maritimes et du Var was begin 2021 spek voor de bek van Michael Woods. Op een steil muurtje kletste de Canadees iedereen uit het wiel. Leider Bauke Mollema strandde op één tel en speelt met dit luttele verschil zijn leiderstrui kwijt aan Woods. (Sporza)
dagelijks iets degelijks 