Op 07/04/2010 zag ik “Michael Clayton” van Tony Gilroy uit 2007…
Michael Clayton is een Amerikaanse juridische thriller uit 2007, geschreven en geregisseerd door Tony Gilroy. Het was zijn regiedebuut, nadat hij al naam had gemaakt als scenarist van onder andere de Bourne-films. De film is een mix van een psychologisch portret, een moreel drama en een spannende samenzweringsthriller.
Korte inhoud
De film volgt Michael Clayton (gespeeld door George Clooney), een “fixer” bij een groot advocatenkantoor in New York. Hij is geen advocaat die pleit in de rechtbank, maar iemand die de rommel opruimt van de rijke en machtige cliënten van het kantoor. Wanneer een collega, Arthur Edens (Tom Wilkinson), een zenuwinzinking krijgt terwijl hij werkt aan de verdediging van een chemiebedrijf dat beschuldigd wordt van het veroorzaken van ziektes bij boeren, komt Michael in een moreel conflict terecht. Hij begint te twijfelen aan de ethiek van zijn werk en raakt verwikkeld in een gevaarlijk web van leugens, machtsmisbruik en samenzwering.
Cast
- George Clooney als Michael Clayton
- Tom Wilkinson als Arthur Edens
- Tilda Swinton als Karen Crowder (de advocate van het chemiebedrijf)
- Sydney Pollack als Marty Bach (Claytons baas)
- Michael O’Keefe, Denis O’Hare, en anderen in bijrollen
Thema’s
De film behandelt thema’s als:
- De morele ambiguïteit van de advocatuur en het bedrijfsleven
- Schuld en verantwoordelijkheid
- Het conflict tussen persoonlijke integriteit en professionele loyaliteit
- Paranoia en macht
Prijzen en erkenning
Michael Clayton werd zeer goed ontvangen door critici en kreeg zeven Oscar-nominaties, waaronder:
- Beste film
- Beste regie (Tony Gilroy)
- Beste acteur (George Clooney)
- Beste originele scenario
Tilda Swinton won de Oscar voor beste vrouwelijke bijrol voor haar vertolking van Karen Crowder, een ijskoude maar ook menselijke antagonist.
Stijl en toon
De film is langzaam opgebouwd en subtiel verteld, met een sterke nadruk op dialoog, sfeer en karakterontwikkeling. De toon is ernstig, somber en soms gespannen, met een existentiële onderstroom. De muziek van James Newton Howard draagt bij aan het beklemmende gevoel.
Interessant weetje
De openingsscène, waarin je Tom Wilkinsons stem hoort over zwart beeld, is typerend voor Gilroy’s aanpak: intrigerend, fragmentarisch en psychologisch intens. De structuur van de film is niet-lineair, waardoor de kijker geleidelijk de puzzelstukjes bij elkaar legt.
Als je houdt van films zoals The Insider, A Few Good Men of Erin Brockovich, is Michael Clayton wellicht iets voor jou. (chatgpt)
dagelijks iets degelijks 