Een van mijn meest geliefde acteurs, de Brit Bill Nighy, viert vandaag zijn 75ste verjaardag (foto Harald Krichel via Wikipedia). Ik heb hem vooral leren kennen met de zogenaamde Caicos-trilogie (“Page Eight” uit 2011, “Turks & Caicos” uit 2014 en “Salting the battlefield” uit 2014).
William Francis (Bill) Nighy geboren op 12 december 1949 in Caterham, Surrey, Engeland. Alhoewel hij al debuteerde in 1981 (in “Eye of the needle”) kwam zijn grote doorbraak er pas in de romantische komedie Love Actually (2003), waarin hij de excentrieke rockster Billy Mack speelde. Hierbij scoorde hij een klein hitje door als Billy Mack op de soundtrack Christmas is All Around te zingen. Zijn vertolking leverde hem een BAFTA Award op. Hij speelde verder onder andere in het tweede en derde deel van de Pirates of the Caribbean-reeks (als Davy Jones), in Harry Potter and the Deathly Hallows (als Rufus Schobbejak) en in Still Crazy (1998). Hij won ook twee BAFTA Awards en een Golden Globe voor zijn rol in Gideon’s Daughter (2006). Daarna zag ik hem in The Boat That Rocked (2009), Chalet girl (Phil Traill, 2011), The Best Exotic Marigold Hotel (2012) en About time (Richard Curtis, 2013). Hij speelde verder in een breed scala aan films, zoals Shaun of the Dead en About Time.
De rol van de detective in “The Limehouse Golem”, gespeeld door Bill Nighy, werd aanvankelijk gegeven aan Alan Rickman, maar deze moest zich terugtrekken uit het project vanwege slechte gezondheid, wat uiteindelijk leidde tot zijn vroegtijdige dood aan alvleesklierkanker in januari 2016. Aan het einde van de aftiteling verschijnt de volgende opdracht op het scherm: “Deze film is opgedragen aan de nagedachtenis van Alan Rickman.”
Toen hem werd gevraagd wat zijn reacties waren op de rol van Ambrose Hilliard in “Their finest” (Lone Scherfig, 2016), zei Bill Nighy: “Ze zochten iemand die een chronisch egocentrische acteur in zijn laatste jaren zou spelen, en ze dachten aan mij, iets dat op sommige ochtenden makkelijker te verwerken is dan op andere.”
Naast zijn filmcarrière is Nighy een gerespecteerd toneelacteur, met optredens in producties van onder andere Harold Pinter’s werken. In 2013 speelde hij een rol in Darkside, Tom Stoppards radiodrama gebaseerd op Pink Floyds album The Dark Side of the Moon. In 2014 speelde hij samen met Carey Mulligan in een heropvoering van David Hare‘s Skylight in het Wyndham’s Theatre in het West End van Londen. Hij en Mulligan speelden ook in het toneelstuk toen het in 2015 werd overgebracht naar Broadway en ontvingen een Tony Award voor Beste Acteur in een toneelstuk.
Nighy staat bekend om zijn gevoel voor mode en wordt vaak gezien als een stijlicoon. Zijn voorkeur voor klassieke herenkleding is een kenmerkend onderdeel van zijn imago. Zoals het hoort voor een goede acteur heeft Nighy een liefde voor literatuur en leest veel in zijn vrije tijd. Hij staat ook bekend als een grote fan van cricket.
Nighy heeft de ziekte van Dupuytren en kan hierdoor zijn ringvinger en pink niet meer weg van zijn handpalm bewegen. Zijn ziekte wordt vaak op subtiele wijze verwerkt in zijn rollen. Dit heeft hem er nooit van weerhouden om een gevarieerde en succesvolle carrière na te streven. Met zijn warme stem en droogkomische timing is Bill Nighy een van de meest gerespecteerde acteurs van zijn generatie.
Bill Nighy heeft een dochter, actrice Mary Nighy, uit een langdurige relatie met actrice Diana Quick. Het stel ging in 2008 uit elkaar.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 