Je moet geen schrik hebben: ik ga niet elk antwoord op een sollicitatie hier afdrukken, dat zou ons veel te ver leiden. Ik heb de meeste dan ook al lang naar de papiermand verwezen. Maar dit is toch interessant genoeg om even aandacht aan te besteden.
Op 7 oktober 1989 was ik naar een soort van examen geweest op de Belgische Motorrijdersbond in de Leuvensesteenweg van Brussel. Wat had ik – als iemand die zelfs niet eens met de wagen kon rijden – te zoeken op een bond die zich bezig houdt met gemotoriseerde sporten? Niet veel, ik geef het onmiddellijk toe. Die ligging op de Leuvensesteenweg zou me echter in staat stellen tijdens de middagpauze of na afloop van mijn uren af te zakken naar de BRT en een geregelde aanwezigheid daar gaf m.i. meer kans op een betrekking die beter bij me zou passen dan een functie op de BMB.
Toch was ik een beetje verbaasd toen ik dit negatief antwoord in de bus kreeg, want als opdracht hadden we meegekregen een verhandeling te maken in het Nederlands en in het Frans over een vrij gekozen onderwerp, dat echter wel met motorsport te maken had. Ik had als onderwerp het ongeval van André Malherbe in Parijs-Dakar van 1988 gekozen en ik vond dat ik daar toch gevoelig over had geschreven. Ik zat bij wijze van spreken haast zélf met de tranen in de ogen!
Niet dus, maar ja, om dan toch nog eens naar een andere afwijzingsbrief te verwijzen, namelijk die van Jerry van Waterschoot, hoofdredacteur van de Financieel Economische Tijd: als men de luxe heeft om een selectie te maken tussen “sollicitanten die 100% of meer scoren op alle eisen die werden gesteld”, ja dan…
dagelijks iets degelijks 