Vandaag is het al dertig jaar geleden dat pianist Patrick Crommelynck op 48-jarige leeftijd zelfmoord pleegde, samen met zijn vrouw Taeko Kuwata, waarmee hij ook een vast pianoduo vormde sedert hij ze had ontmoet bij hun beider leermeester Weber in Wenen.
In “Le Soir” werden de tragische feiten als volgt weergegeven: “Dit weekend ontdekte de lokale politie in Oudergem de lichamen van Patrick en Taeko Crommelynck, twee gerenommeerde Brusselse klassieke pianisten. De man en vrouw (van Japanse afkomst) pleegden zelfmoord door ophanging.
Toen ze aankwamen, ontdekte de politie aanzienlijke wanorde in het huis van het echtpaar, sporen van een worsteling en sporen van slagen op beide lichamen. Bovenal was de gerechtelijke politie geïntrigeerd door het feit dat het lichaam van Patrick Crommelynck, die gestorven was door ophanging, hangend op de grond lag.
Het echtpaar stond in artistieke kringen echter bekend om het stormachtige en veelbewogen leven dat ze leidden. Onderzoekers denken dat Patrick Crommelynck na een gewelddadige ruzie besloot een einde aan zijn leven te maken. Enige tijd later zou Taeko het ontdekt hebben en beseffende dat haar man dood was, besloot ook zij een einde aan haar leven te maken.”
Als duo werden ze vooral beroemd omdat ze op zoek gingen naar originele composities voor quatre mains. Die vonden ze b.v. bij Brahms (z’n symfonieën), Tsjaikovski (de pathétique) en Debussy (La Mer). Patrick heeft een dochter Elisabeth (het is mij niet duidelijk of Taeko Kuwata haar moeder is) die als pianiste in zijn voetsporen is getreden. Ze volgde eerst les bij Jo Alfidi en daarna bij Rian De Waal. Toen deze eveneens onverwacht stierf (hoeveel leed kan een mens eigenlijk dragen?), nam Daniel Blumenthal zijn plaats in.
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 