Het is een fait divers dat mij destijds is ontgaan, maar wijlen mijn vriend Lode Willems legt het haarfijn uit in de 73ste aflevering van zijn e-tijdschrift “Mededelingen”, de aflevering gewijd aan “Freikörperkultuur”…
“Ze ging zitten onder het doek van Gustave Courbet, dat een vagina voorstelt, en ontblootte haar eigen vagina, wat enige paniek veroorzaakte bij het museumpersoneel. De aanklacht van het Musée d’Orsay tegen Deborah De Robertis werd op staande voet geseponeerd door een wijze Procureur van de Republiek in Parijs, zodat Deborah meteen naar huis kon zonder parkeerboete.”
“Deborah De Robertis, 30 jaar, is als kunstenares bekend in de culturele middens van het Groothertogdom Luxemburg en volgens La Meuse ook in België. En sinds 29 mei 2014 ook daarbuiten. In Luxemburg had het Ministerie van Cultuur haar trouwens in 2013 een artistieke residentie’ verleend in de Cité Internationale des Arts in Parijs.”
In een vraaggesprek met La Meuse Luxembourg zegt Deborah de Robertis: “Het is niet de vagina die ik ontbloot, het is het oog van de vagina, het niets, de oorsprong van de oorsprong. Daarom trek ik mijn vagina open, om te tonen wat verborgen is in het schilderij boven mijn hoofd en ik nodig de toeschouwer uit om er op een andere manier naar te kijken. Al mijn werk met video en fotografie stelt deze blik in vraag: ik plaats me opzettelijk in een houding waarin men moet ‘zichtbaar zijn’ om de wereld te bekijken. Mijn werk gaat over het geheime gezichtspunt van een vrouw waar iedereen naar kijkt in het geslachtsorgaan.”
Lode Willems
Zie ook: Johan Sanctorum, De kut van Deborah en de negerslaaf in de cobaltmijn : aanstootgevende blikken uit de onderwereld, 19 januari 2016
En de Franse film “L’origine du monde”, geschreven en geregisseerd door Laurent Lafitte en uitgebracht in 2020. Het is een bewerking van het gelijknamige toneelstuk van Sébastien Thiéry .
dagelijks iets degelijks 