“Hello Muddah, Hello Fadduh! (A Letter from Camp)” is een novelty-liedje van Allan Sherman. De melodie is net als bij “Like I do” van Nancy Sinatra een jaar eerder, afkomstig van het ballet Dance of the Hours uit de opera La Gioconda van Amilcare Ponchielli, terwijl de tekst is geschreven door Sherman en Lou Busch. Het nummer bereikte de tweede plaats in de Billboard Hot 100-lijst en bleef daar drie weken staan, vanaf 24 augustus 1963. Het werd van de eerste plaats gehouden door zowel “Fingertips” van “Little” Stevie Wonder als “My Boyfriend’s Back” van The Angels. Het bereikte wel de eerste plaats in Hongkong, waar volgens Allan Sherman in zijn boek A Gift of Laughter (1965) niet eens zomerkampen bestonden.
De tekst is geschreven in de vorm van een brief van een jongen aan zijn ouders, waarin hij zijn ontevredenheid over het zomerkamp uitspreekt. Sherman schreef het lied na klachtenbrieven die hij ontving van zijn zoon Robert Sherman, die naar Camp Champlain in Westport, New York, ging.
Het nummer was een groot succes en won een Grammy Award. In 2019 werd “Hello Muddah” door de Library of Congress geselecteerd voor opname in het National Recording Registry van de Verenigde Staten vanwege de “culturele, historische of esthetische betekenis”. De vermelding in het nummer van “Leonard Skinner”, een jongen op het kamp die “gisteravond na het eten een ptomaïnevergiftiging opliep”, was een inspiratie voor de naam van de band Lynyrd Skynyrd, hoewel de bandnaam ook geïnspireerd was door een gymleraar met dezelfde naam.
Het jaar daarop bracht Allan Sherman een vervolg uit met dezelfde melodie, “Return to Camp Granada”. In deze versie schrijft de jongen opnieuw aan zijn ouders, maar deze keer wil hij blijven en gaat zijn jongere broertje ook naar het kamp. Hij beschrijft een nieuwe reeks rampzalige gebeurtenissen, waaronder een gecompliceerde botbreuk, onbewoonbare stapelbedden (wegens slangen en stinkdieren), buitentoiletten en Lenny Bruce die wordt ingehuurd om de kampeerders te vermaken. Deze keer was het geen hit, maar het bereikte toch nummer 18 in de Canadese hitlijsten. Sherman schreef een derde versie voor, en speelde mee in, een tv-reclame uit 1965 voor een bordspel over Camp Granada, een “echt rot kamp”.
Variaties op het lied zijn onder andere bewerkingen in het Zweeds (“Brev från kolonien” van Cornelis Vreeswijk), het Fins (“Terve mutsi, terve fatsi, tässä teidän ihmelapsi”) en het Noors (“Brev fra leier’n” van Birgit Strøm). De Finse versie is opgenomen in het liedboek van de Finse padvinders. De Zweedse versie draait opvallend genoeg niet om de kamper die een hekel heeft aan het kamp, maar om de kinderen die ondeugend zijn, de boel op stelten zetten en alle begeleiders hebben weggejaagd. De Nederlandse versie “Brief uit la Courtine” (ook wel “Beste Ouders, Lieve Ine” genoemd), gezongen door Rijk de Gooyer, gaat niet over een kinderkamp, maar over een soldaat in het Nederlandse legerkamp in La Courtine, Frankrijk. Er bestaat ook “Brief naar La Courtine” (ook wel “Beste Kerel, Hier Is Vader” genoemd), het antwoord van de ouders van de soldaat.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia; illustratie chatgpt)
dagelijks iets degelijks 