Vandaag is het al vijftien jaar geleden dat Ronnie Drew van The Dubliners is overleden. Tien jaar geleden schreef Luc De Ryck de volgende bijdrage over hen.
Pas nu verneem ik dat The Dubliners eind 2012 gestopt zijn, dus na precies vijftig jaar en na het overlijden van Barney McKenna (banjo) in april 2012, de laatste overlevende van the originals. Virtuoos fiddler-tin whistler John Sheahan joined The Dubliners in 1964 en wordt op 19 mei 74, heeft besloten ermee te stoppen. Hij was de enige die een muzikale opleiding had genoten. De anderen doen verder als The Dublin Legends. Ik heb The Dubliners nog aan het werk gezien in oktober 2002. In totaal heb ik hen zesmaal gezien, helaas nooit in het gezelschap van the one and only Ronnie Drew. Die stopte in 1996 en werd vervangen door de in Ierland erg populaire folksinger Paddy Reilly, zeker een waardige vervanger, maar een equivalent van Ronnie was/is er nu eenmaal niet.
In oktober 2012 heb ik voor de 6de maal The Dubliners aan het werk gezien, voor het eerst zonder de laatste overlevende van the originals uit 1962. Banjoman Barry McKenna (de Jan Cap van the Dubliners, cf. gelijkenis) overleed immers (plots) in april jl. aan een hartfalen. Hij is overigens waardig vervangen: Gerry O’Connor, nog een jonge gast, tokkelt er ook niet naast. Het lid met de grootste anciënniteit (lid sinds 1964), tevens draaischijf en manager van de groep, is nu John Sheahan, virtuoos op fiddle én tinnen fluit (inmiddels 73 lentes jong). The Dubliners zijn niet helemaal meer wat ze geweest zijn, maar ze nog altijd best te genieten. Kortom, folks: music still lights up my life.
Luc De Ryck
dagelijks iets degelijks 