De Gentse actrice Lies Pauwels viert vandaag haar 55ste verjaardag (foto Fred Debrock – wikiportret.nl).
Lies Pauwels volgde een toneelopleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Gent en vertolkte snel na haar afstuderen als jonge actrice een hoofdrol als Rosa in de miniserie Moeder, waarom leven wij? uit 1993 van Guido Henderickx. In 1997 had ze een rol als Doriane in de langspeelfilm Hombres Complicados van Dominique Deruddere.
In de jaren negentig verwierf ze bekendheid in het theater door met Alain Platel en Arne Sierens als Toneelgroep Victoria de trilogie Moeder en Kind, Bernadetje en Allemaal Indiaan te creëren en ermee op een eerst Vlaamse en Nederlandse en later Europese en Amerikaanse tournee te spelen. Naast voor Victoria stond ze ook op de planken met gezelschappen als Stella Den Haag, Tg STAN, Het Toneelhuis en Dood Paard, met als regisseurs o.a. Josse De Pauw, Peter Van den Eede en Pol Heyvaert.
In 2000 speelde ze mee in 50CC, de allereerste kortfilm en het afstudeerproject van de toen nog jonge Felix Van Groeningen. In 2001 had ze een rol in üBUNG van Josse De Pauw en Koen Gisen, een film gekoppeld aan een theatervoorstelling.
Haar debuut als theaterregisseur volgde eveneens in 2001, met Club Astrid. In stukken van Arne Sierens speelt ze steevast personages die een zwoele, warme, volkse, kortom ongecompliceerde sensualiteit uitstralen. Met “Club Astrid” staat Lies Pauwels echter voor het eerst niet op, maar àchter de scène. Onder de hoede van Victoria, het theater van vader Dirk op het Fratersplein, mocht ze haar eerste theaterproject uitwerken.
Zoals het de laatste tijd vrijwel regel is in het zogenaamde “fringe-theatre” is de voorstelling tot stand gekomen uit improvisaties met de acteurs die ze uit haar vriendenkring heeft aangetrokken (Ben Benaouisse, Sylvie Buytaert, Frederik Debrock, Anna Geering, Diederik Peeters, Gert Portael, Helmut Van den Meerschaut en Johanna en Yassin Pycke). En zoals het bij zo’n werkwijze ook alweer meestal het geval is, werd de confrontatie zelf tot toneel verheven. Er wordt met andere woorden geslagen en gezalfd, men wordt tot de grond afgebroken en men streeft naar erkenning, haat en liefde, hunker en afwijzing. Dat alles in een rituele vorm gegoten met Zang & Dans.
Na dit succes, volgde in 2004 een tweede regie, White Star, waarvoor ze de Grand Prix Award tijdens het Kontakt Festival in Polen mocht ontvangen. Daarna volgden in 2007 For All the Wrong Reasons en in 2008 Venizke.
Nog in 2008 had ze een rolletje in Nowhere Man van Patrice Toye. In 2010 speelde ze Lucette Van Reybroeck in de langspeelfilm Turquaze van Kadir Balci en Anita in de kortfilm Badpakje 46 van Wannes Destoop. Badpakje 46 won in 2011 de Prix du Jury – court métrage op het Filmfestival van Cannes.
In 2011 werd ze door de Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties gelauwerd met de Colombina voor haar rol in Freetown van de theatergroep Dood Paard. Uit het juryverslag: “Het is bijzonder knap hoe zij op aardse, bijna wulpse wijze een vrouw speelt die haar geluk in Afrika probeert te vinden.”
In 2017 speelde ze tante Daisy De Rouck, de zus van Toine De Rouck vertolkt door Bart De Pauw, in de televisieserie It’s showtime van Pietje Horsten. Ze is artistiek leider van het gezelschap Sontag.
In 2020 werd Pauwels één van de huisartiesten van LOD muziektheater. Do the Calimero was haar eerste productie bij LOD en ze tourde ermee zowel in binnen- als buitenland. (Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 