Marcel Janssens (1931-1992)

Het is vandaag al dertig jaar geleden dat Marcel Janssens is overleden.

Janssens was profwielrenner van 1954 tot 1965. In 1951 was hij kampioen van België op de weg geworden bij de amateurs. Nog steeds als amateur was hij in1952 winnaar van de Driedaagse van Wiesbaden en Brussel-Luik. In 1953 was hij winnaar van de Ronde der Vlaamse Gewesten en de Bergprijs voor onafhankelijken. In 1954 werd hij dus beroepsrenner en meteen werd hij winnaar van de Grote Prijs Kalmthout. In 1955 was hij winnaar van de Ronde van het Westen en van Schelde-Dender-Leie, maar belangrijker is zijn vijfde plaats bij het wereldkampioenschap, zijn derde plaats in de Grote Prijs der Natiën en in de Baracchi Trofee (samen met Jean Brankart). Hij werd ook nog tiende in de Ronde van Lombardije en was verder winnaar te Nederbrakel, Kalmthout, Wilrijk. Brasschaat en Aurillac. In 1956 was hij elfde in de Ronde van Vlaanderen, derde bij de Drielanden-Trofee, 32ste in de Ronde van Frankrijk, achtste bij de Grote Prijs der Natiën en vierde van Gent-Wevelgem. In 1957 was hij etappewinnaar en werd hij tweede in de Ronde van Frankrijk. In 1959 was hij tweede bij de Waalse Pijl en derde in Parijs-Roubaix. In 1960 was hij winnaar van Bordeaux-Parijs (de eerste Belgische overwinning sedert 1947). In 1961 was hij tweede in Parijs-Roubaix. In totaal boekte hij tijdens zijn carrière als profwielrenner 32 overwinningen.

De meest in het oog springende prestaties waren zijn overwinning in Bordeaux-Parijs in 1960 (foto) en de tweede plaats in het eindklassement van de Ronde van Frankrijk van 1957 achter Jacques Anquetil. Janssens was een uitstekend ronderenner, waarbij hij zijn kwaliteiten als tijdrijder en klimmer, maar vooral als gedurfd daler kon tonen.
Hij was ook een specialist van Parijs-Roubaix (2de in 1961, 3de in 1959, 4de in 1963, 7de in 1958 enz.), maar ook in de Ardennenklassiekers scoorde hij goed (2de in de Waalse Pijl van 1959 en 4de in 1957; 10de in Luik-Bastenaken-Luik 1960). Hij werd ook vijfde in het wereldkampioenschap in Frascati dat werd gewonnen door Stan Ockers (1955).
In 1958 liep hij bij een zware val een handbreuk op en in 1960 ging zijn seizoen grotendeels verloren door een aanval van tyfus. Mede door deze voorvallen kon hij zijn prestaties uit het begin van zijn profcarrière niet meer continueren. (Wikipedia)