Het zal morgen ook al veertig jaar geleden zijn dat de Antwerpse operazanger en -directeur Renaat Verbruggen is gestorven. (Op de foto samen met Renaat Veremans uit de reeks “Ten huize van” op 3 april 1959.)

Na zijn studies als architect nam Renaat Verbruggen rond 1932 privélessen bij Adolphe Coryn, een gewezen baszanger en directeur van de toenmalige zogenaamde “Franse Opera” in Antwerpen (de huidige Bourlaschouwburg), die in 1933 zijn deuren zou sluiten door het stopzetten van de stadsubsidies en ook ten gevolge van de grote economische crisis. Antwerpen had dus tussen 1834 en 1933 een Franse Opera naast de Vlaamse Opera.

Verbruggen begon zijn carrière in 1933 als oratorium-zanger en zou dit blijven doorheen zijn loopbaan. In de Koninklijke Vlaamse Opera zong hij in het seizoen 1943/44 (directie Hendrik Diels) onder de naam Bert Roelants in “Manon Lescaut” en “La Bohème” van Puccini. Hij zou er pas terugkeren als gast tijdens het seizoen 1948/49. In 1947 werd Bert Roelants aanvaard als vast lid van het gezelschap van de Koninklijke Opera van Gent door Vina Bovy (de bekende Belgische sopraan en sinds 1947 directrice). Hij zong er vanaf het seizoen 1947/48 tot en met het seizoen 1951/52 en was er heel populair zelfs bij het toen grotendeels franskiljons publiek. Als gast trad hij nog één keer op in het seizoen 1958/59 (directie Constant Meillander). In Gent zong hij alle grote baritonpartijen van het Franse, Duitse en Italiaanse repertorium in het Frans en het Nederlands. Aan de KVO zong hij opnieuw in vast verband vanaf het seizoen 1952/53 tot en met het seizoen 1960/61. Hij had een sonore stem en een volmaakte dictie.

Tijdens de bezetting van België door Duitsland maakte hij plaatopnamen van Vlaamse liederen voor het merk Odeon en later voor His Master’s Voice. Meestal Vlaamse liederen en populaire deuntjes terwijl van zijn opera-repertorium helaas niets bewaard is gebleven. Er bestaan wel een paar privé-opnamen op band met aria’s uit het Franse repertorium. In het tijdperk van de langspeelplaat 1955/1965 nam hij weer veel Vlaamse liederen op onder meer van Renaat Veremans.

Naast zijn muzikale loopbaan was Verbruggen nog als architect betrokken bij de bouw van de Nieuwe Schouwburg samen met Marc Appel en Rie Haan. Verbruggen stond in voor de toneeltechnische benadering. Het modernistisch gebouw werd vanaf 1980 in gebruik genomen. Al snel kwam er weerstand van Antwerpenaren, die het hadden over “den bunker” of “de appelsienkist”, maar ook van artiesten, die de schouwburg veel te groot vonden voor te weinig publiek. De zaal was immens groot maar bood plaats voor amper 800 toeschouwers.

Als auteur schreef hij het boek “Gedenk-klanken 1893-1963” een overzicht van de geschiedenis van de KVO te Antwerpen uitgegeven door het “Centrum voor Studie en Documentatie vzw” Antwerpen 1965. Hij werkte ook actief mee aan “De Nederlandse Muziekencyclopedie”. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.