De Biedermeierperiode is een periode in de Duits/Oostenrijkse (kunst)geschiedenis die ruwweg liep van 9 juni 1815 (het Congres van Wenen) tot het revolutiejaar 1848. Evenals in andere Europese landen was dit een periode van burgerlijke reactie en politieke restauratie.

De biedermeier was een reactie op de overladen empirestijl met zijn militaire, op de Romeinen geïnspireerde ornamenten. Na een revolutie en twee decennia oorlog verlangde men naar huiselijkheid, vriendelijke vormen en nationale ornamenten. Waar in de empirestijl zwaarden werden gebruikt, ziet men in de biedermeier zwanen of een harp. Lichte houtsoorten komen in de plaats van verguldsel.

Ook in de literatuur en de muziek treden gezelligheid en gevoel in de plaats van de heroïek en de grote gebaren van classicisme en de 18e-eeuwse romantiek. De stijl was vooral bij de culturele elite en de hoven geliefd en heeft nooit een brede verspreiding gekend. Terwijl de biedermeier in Duitsland school maakte, werden tegelijkertijd de neo-stijlen populair: de empirestijl, (neo-)Louis XVI en een stijlnabootsing van de middeleeuwen, de neogotiek. (Wikipedia)

Samengevat:

– nuchter, zakelijk, bezadigd, Victoriaans realisme;
– predikantenliteratuur;
– burgerlijke zelfgenoegzaamheid;
– apolitieke bekrompenheid;
– christelijk geëngageerd (katholiek én protestants);
– tegen de ontkerstening van de arbeiders;
– humoristische observatie: De Schoolmeester alias Gerrit van de Linde (1808-1858): “Om te maken dat een Engelse hoer een beetje meeleeft/moet men er een andere onder leggen die de hik heeft” en hij kon het weten want om aan zijn schuldeisers te ontkomen, had hij een kostschooltje geopend in Engeland, al sprak hij zelf geen Engels; later maakte hij dit goed, maar zijn vader bleef er problemen mee hebben – zo protesteerde hij tegen het feit dat sommige pruikmakers ook etaleerden: hair cut for 6 pence;
– ook Piet Paaltjens alias François Haverschmidt, tevens de auteur van het Oera Linda-boek (1867), een mysterieus boek over de geschiedenis van Friesland dat oorspronkelijk als een kopie van een Oud-Fries handschrift uit 1256 werd verpatst;
– in 2000 spitte Drs.Inger Leemans het anonieme werkje “De doorluchtige daden van Jan Stront” op: wellicht is dit vermakelijk, maar vaak scabreus en soms zelfs degoutant werkje van de hand van Pieter Elzevier (uit het beroemde uitgeversgeslacht).

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.