Ik ben op dit moment “Accordeonmisdaden” (1996) aan het lezen van E.Annie Proulx. Ik ben er erg enthousiast over en daarom wou ik natuurlijk wel wat meer vernemen over deze auteur.

Edna Annie Proulx (Norwich, Connecticut, 22 augustus 1935) is een Amerikaanse journaliste die pas op latere leeftijd romans en kortverhalen is beginnen schrijven.
Haar tweede roman, The Shipping News, won de Pulitzerprijs in de categorie fictie en de National Book Award voor fictie in 1994. Het boek is in het Nederlands onder de titel Scheepsberichten uitgebracht en werd voor verfilming aangepast door Lasse Hallström in 2001, met in de hoofdrol Kevin Spacey als hoofdpersoon, Quoyle. In ‘Scheepsberichten’ (The Shipping News; 1993) is de derderangs journalist Quoyle gehuwd met Petal, wonend in New York. Het huwelijk is niet bepaald gelukkig hoewel hij haar aanbidt en er twee dochtertjes geboren worden: Bunny en Sunshine. Maar Petal loopt gedurende zes jaren van de ene man naar de andere tot zij besluit definitief te breken, haar dochtertjes zelfs verkoopt als seksslaafjes. Op dat ogenblik verongelukt zij, Quoyle krijgt zijn kinderen terug maar het bijna absurde gemis aan Petal zal hem ondanks alles niet verlaten.
Dan treedt zijn oude tante Agnis Hamm op de voorgrond, ooit geboren in Newfoundland waar de ganse clan Quoyle vandaan kwam. Zij weet haar neef te overhalen alles achter te laten en zich ginds te vestigen. Zo gebeurt. Hij vindt een job als journalist bij een lokale krant, the Gammy Bird. En het ouderlijk huis van tante Agnis, eenzaam op een klif, bestaat nog: het dient wel helemaal opgeknapt. De avonturen dienen zich aan. We maken kennis met het ruwe volk dat ginds leeft, de omstandigheden, de natuur… Agnis vestigt zich als stoffeerster, wat haar beroep was. Er is een ‘incident’ wanneer een rijk echtpaar het interieur van hun schip laat bekleden en later blijkt dat de vrouw haar man vermoord heeft; tamelijk ongeloofwaardig gebracht!
Er zijn de problemen met Bunny die aan een persoonlijkheidsstructuur lijkt te lijden. Zij heeft nachtmerries, stemmingswisselingen, hallucinaties (ziet telkens witte honden die haar panisch maken)… Quoyle zelf verdrinkt bijna in zijn weinig zeewaardige boot. En zo hobbelt het verhaal verder. Terwijl hij toch een vrouw leert kennen, weduwe Wavey, met een zoontje dat Down heeft; deze vrouw kan de gedachte aan haar man, nochtans een notoir vrouwenversierder (cfr. Petal versus Quoyle), niet loochenen: beide strompelen dus door hun relatie, maar eind goed…
Proulx verhaalt over de geschiedenis en de politiek (o.m. visserijproblematiek) van Newfoundland. Over de duizenden weeskinderen die vanuit Engeland naar Canada gestuurd werden als semi-slaafjes. Zij heeft het vooral over de natuur, het rauwe leven, het seksueel geweld. En ook, heel uitgebreid, is zij culinair bezig – helaas kunnen wij er weinig mee aanvangen want de meeste ingrediënten vind je niet bij AH.
Nee, deze roman is al bij al langdradig. En er wordt niet echt naar een climax toe gewerkt. Tenzij je de nachtmerrie van Bunny dat het opgeknapte huis na een storm van de klif stort, en dit in werkelijkheid ook gebeurt, zo zou mogen noemen? Of de moord met de ontdekking van het afgehakte hoofd? Of wanneer iemand, opgebaard (verdronken) strak bekeken wordt door Bunny, plots weer tot leven komt – wat medisch verklaard wordt (onderkoeling)… En er is ook heel wat gedoe rond een mysterieuze stokoude man, blijkbaar ook een familielid, die rond het huis dwaalt, hen angst aanjaagt en tenslotte in het bejaardenhuis belandt; een sisser! Nee voor mij viel ‘Scheepsberichten’ tegen. Bizar.
Haar kortverhaal Brokeback Mountain (Twee Cowboys) werd in aanpaste vorm verfilmd in 2005 door Ang Lee met Heath Ledger en Jake Gyllenhaal, gebaseerd op een van de kortverhalen uit de verhalen bundel, Close Range: Wyoming Stories.
Verder won ze PEN/Faulkner Award for Fiction voor haar eerste roman, Ansichten.
Ondertussen heb ik “Accordeonmisdaden” uitgelezen en ik ben er nog altijd even enthousiast over. Maar toch heb ik één bedenking. Vergelijk dit fragment uit mijn blog (gebaseerd op een artikel uit De Rode Vaan van 1982):
“De zwarten, als maatschappelijk een van de zwakste bevolkingsgroepen, werden door de economische crisis zwaar getroffen en op zoek naar werk verlieten zij massaal het landelijke zuiden om in het geïndustrialiseerde noorden te trachten aan de kost te komen. Chicago was hierbij de uitverkoren plaats. Op de eerste plaats gold dit natuurlijk voor de arbeiders, maar ook de bluesmuzikanten trokken mee, enerzijds omdat zij tegelijkertijd meestal ook arbeiders waren en anderzijds omdat zij hoopten nieuwe muzikale horizonten te ontdekken. En dit laatste was inderdaad het geval, zij het dat de omstandigheden niet wezenlijk verschilden van vroeger. Nog steeds was er werkloosheid, erbarmelijke huisvesting, gebrek aan hygiëne, gedwongen ghettovorming, drankzucht, kortom een grote troep ellende. Het waren Tough Times (harde tijden) zoals John Brim in zijn gelijknamig nummer zingt.”
Met dit fragment uit “Accordeonmisdaden” (p.307-308):
“Die hongerige stad, Chicago, smachtte naar goede, laaggeschoolde en goedkope arbeidskrachten met sterke armen, net als vroeger, in de tijd dat het er barstte van de immigranten, dat was wat Chicago rijk had gemaakt, niet de varkens en de tarwe, maar de goedkope arbeidskrachten die de varkens slachtten en de tarwe van het land haalden. Nog steeds strompelden ze met duizenden tegelijk langs die lange weg, maar het werk was er niet meer, er was sprake van een soort grote economische ommezwaai, waardoor er weinig anders opzat dan wat rondlummelen en een beetje zwartgallige muziek jengelen, drinken, roken, ruziemaken, neuken, naar iemand luisteren die J.Brims Tough Times speelde, alles wat maar enigszins afleiding bood. Sommige gitaren hadden succes, die werden opgenomen door die polakkenbroers…”
Versta me niet verkeerd: ik beweer uiteraard niet dat Proulx mijn blog zou hebben afgeschreven, dat zou belachelijk zijn, maar wat ik wel bedoel is dat we allebei wellicht op dezelfde bron teruggaan, waarbij we allebei (schande!) nagelaten hebben onze bron te vermelden. Dus zou het best wel kunnen dat nog een aantal fragmenten (vooral dan over de Amerikaanse muziekgeschiedenis) terug te voeren zijn op andere werken…
Proulx kocht een uitgestrekt stuk land in Wyoming en liet er haar droomhuis bouwen, de Bird Cloud Ranch. Dit ging in het gure klimaat van Wyoming met de nodige moeilijkheden gepaard. Over dit proces schreef ze Bird Cloud: A Memoir.
Haar verhalen gaan vaak over het harde leven op het platteland in Wyoming, en worden gekenmerkt door een compact, maar buitengewoon beeldend en vaak komisch spraakgebruik. De hoofdpersonen moeten zich met al hun beperkingen teweerstellen in een veranderende maatschappij.

Johan & Jan de Belie-Segers met dank aan Wikipedia

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.