In de nacht van 20 op 21 augustus 1968 reden Russische tanks Praag binnen en maakten daarmee een einde aan de zogenaamde Praagse Lente (die dus toch tot diep in de zomer heeft geduurd). De Praagse Lente (Pražské jaro) is de naam die men geeft aan de periode in de Tsjechoslovaakse geschiedenis, toen Alexander Dubček het communistische Tsjechoslovakije een meer gematigde koers uitstuurde. Dubček wilde o.a. een scheiding tussen de politie en de geheime diensten en de gelijkstelling van andere politieke partijen met de communistische partij. Door de afschaffing van de censuur ontstond een sterke openlijke anti-sovjethouding, die mede geleid heeft tot de invasie in augustus 1968. (Wikipedia)

In 1969 wordt het Franse satirische tijdschrift Hara-Kiri omgedoopt tot Charlie Hebdo. Op 20 juli zet Neil Armstrong als eerste mens voet op de maanbodem. Eddy Merckx wint zijn eerste Tour, Jenny Walry sticht de gelijknamige boekenwinkel in Gent.
In 1970 wordt Malou De Bondt de eerste voorzitster van de Homeraad van Home Fabiola. Aanleiding is een conflict omdat het tot dan toe verboden was om na 19 uur nog bezoek te ontvangen. In Humo start de rubriek platenrecensies, die ondertekend wordt door Karel De Knagger. Eigenlijk een drukfout want Guy Mortier bedoelde eigenlijk Karel De Knager. Dit laatste is al beter een verwijzing naar wie er achter dit pseudoniem schuilgaat, namelijk de Hagenaar Hans Muys, die als chef buitenland bij De Standaard moeilijk onder zijn eigen naam kon schrijven. Om de verwarring nog groter te maken werd er gedaan alsof “Karel De Knagger” een pseudoniem was waarachter een hele werkgroep schuilging.
Op 7 januari 1971 start in Humo de rubriek “Uitlaat”, terwijl op 20, 21 en 22 augustus 1971 de zevende editie van Jazz Bilzen plaatsvond, dat enkel nog bij naam een jazzfestival was. De rockmuziek heeft echter het podium ingenomen. Deze editie is vooral de geschiedenis ingegaan wegens het gewelddadige optreden van de politie tegen gebruikers van soft drugs.
In 1972 verschijnt het Rapport van de club van Rome. In mei wordt een nieuwe editie van “Histoire d’O” in beslag genomen, niet omwille van het boek zelf (dat al twintig jaar vrij verkrijgbaar was), maar omdat er deze keer tekeningen van Léonore Fini bij staan. In juni worden Andreas Baader, Ulrike Meinhof, Gudrun Ensslin en Jan-Carl Raspe aangehouden.
Tijdens een rugbymatch in Twickenham in 1974 komt de 25-jarige Australiër (hij werkte in Londen als accountant) Michael O’Brien op het merkwaardige idee om plotseling naakt over het veld te rennen (hij had met zijn vrienden gewed voor tien pond). Hij wordt daarmee de eerste streaker en zal talloze navolgers kennen. Op 26 december start Humo met de eindejaarsvraagjes.
In 1975 neemt Volvo de personenwagenafdeling van DAF over. Léon Mokuna verhuist opnieuw naar Congo (op dat moment Zaïre) en wordt er bondscoach.
Op 9 mei 1976 wordt Ulrike Meinhof verhangen aangetroffen in haar cel. Dat jaar verschijnen “The Hite Report” (Shere Hite) en “De schaamte voorbij” (Anja Meulenbelt). Meanwhile bij Humo, een getuigenis van Guido Van Meir: “Met Kama(gurka) deed de punk zijn intrede, een nieuwe generatie die weer andere grenzen aan het verschuiven was. Van de hippies naar de punk!” En Guy Mortier voegt eraan toe: Herman (De Coninck) kwam niet meer op de dagen dat Kama was aangekondigd.” (Humo, 22/2/2011)
In 1977 mag Alan Lomax de muziek kiezen die met de Voyager de ruimte ingaat. Naast werk van Bach, Beethoven en Mozart zullen ruimtewezens een vreemde collectie te horen krijgen die reikt van de polyfonische gezangen van de Mbuti tot Louis Armstrong en “Johnny B.Goode” van Chuck Berry. In Tsjechoslovakije geeft het verbieden van de popgroep The Plastic People aanleiding tot het Charter 77. De roeiclub Sport Gent laat voor het eerst vrouwen toe, meteen scoren toppers als Rita Defauw internationaal.
Sinds 19 juni 1978 is er de strip Garfield van Jim Davis.

2 gedachtes over “Vijftig jaar geleden: einde van de Praagse Lente

    1. Over het standpunt van De Rode Vaan op het moment van de inval zelf kan je misschien het best dit artikel lezen. Het is een interview met toenmalig redacteur Vic Van Saarloos dat door mezelf werd afgenomen. Dat ikzelf dit interview kon publiceren, geeft reeds aan dat er met het eurocommunisme vooral onder de leiding van Jef Turf een andere wind waaide. Ikzelf heb het er ook over in mijn filmbespreking van “De ondraaglijke lichtheid van het bestaan”.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.