20 jaar geleden
Tijdens mijn middagpauze komt Sigiswald Kuijken, die in de Albertina-bibliotheek manuscripten aan het nakijken was, het restaurant binnengestapt. Of hij er niet bij mocht komen zitten? ’t Zal wel zijn! Uiteraard gaat het gesprek over muziek. Sigiswald vertelt over de tijd dat hij met Sheherazade van het BRT-orkest en haar Noorse echtgenoot, de concertmeester van het Filharmonisch Orkest van Luik, studeerde aan het Brusselse conservatorium. Een andere leerling in die klas was… Rudolf Werthen: “Een uitstekende violist, hoor!”

Ik breng een interview ter sprake met Christopher Warren-Green van het London Chamber Orchestra, waarin deze o.m. zei: “Als een rockcriticus naar een concert gaat, schrijft hij een recensie over het gebeuren, het gevoel dat dat te weeg brengt, de publieksreactie en zegt hij wat hij slecht vindt. Maar een klassieke criticus schrijft vaak alleen over dingen die de mensen niet begrijpen, die zelfs de muzikanten nog niet begrijpen. Dat is nonsens. Het is ook vaak een poging om de deuren van hun club gesloten te houden, snap je. Laat niemand binnen in ons eliteclubje.” 
Waarop Sigiswald Kuijken zich laat ontvallen dat “er inderdaad heel wat wordt afgeluld in de muziekwereld”. Daarop pik ik in door te verwijzen naar het bekende adagium van Hugo Claus (van wie ik net “De Geruchten” aan het lezen was, het boek lag nog op de tafel): “Een gedicht dat men moet uitleggen is geen goed gedicht.” Of zoals Christopher Warren-Green het zei: “Dàt is er fout met onze muziekbeleving: alles is zo cerebraal geworden dat iets emotioneels alleen reden van bestaan heeft als je het kan analyseren. Terwijl ik zeg: emotie volstaat.” En ik besloot: “De muziek moet voor zichzelf spreken.” Daarmee ging Sigiswald dan echter weer niet akkoord: “Alleen het gevoel? Nee dat ook niet. Het moet zowel hier (wijst op zijn hart) als daar (wijst op zijn hoofd) te genieten zijn.”
Bij het buitengaan vroeg Sigiswald een BTW-briefje aan de restauranthouder. Zoals wel eens meer gebeurt, vroeg deze: moet ik er wat meer op zetten? “Oh, als je dat zou willen doen,” antwoordde Sigiswald verrast. “Zet er het mijne bij,” stelde ik voor (al betaalde ik vanzelfsprekend wel zélf mijn part) en ik voegde er lachend aan toe: “We zijn nog maar net bezig over het sjoemelen van een ander en we doen het reeds zelf!” Grapje uiteraard, want hier ging het om 500 fr., terwijl het bij subsidiëring soms om miljoenen gaat. Toch kon Kuijken daar hoegenaamd niet mee lachen. Plots realiseerde hij zich: dit moet ik vanavond bij Marleen (Thiers, zijn diepgelovige echtgenote, RDS) biechten!
35 jaar geleden
William Holden, American actor (Sunset Boulevard, Network, The Wild Bunch, Breezy), drunk as a lord, slips on a rug and bleeds to death at 63.
55 jaar geleden
Geboorte van de Roemeense turnster Nadia Comaneci en de Amerikaanse violiste Michaela Paetsch, de grote verliezer van de Elisabethwedstrijd 1985.
65 jaar geleden
Première van “Paint your wagon” van de Oostenrijkse componist Frederick Loewe (1902-1988). Hij was pas vier jaar eerder doorgebroken in Broadway met “Brigadoon”, alhoewel hij nochtans reeds in 1924 naar de VS was geëmigreerd. Loewe werkte steeds samen met tekstschrijver Alan Jay Lerner en op hun conto vinden we verder nog “My fair lady” (1956), “Gigi” (1958) en “Camelot” (1960) terug.
70 jaar geleden
Première van “Song of the South” van Walt Disney, een mengeling van tekenfilm en “live action”, maar er valt weinig “action” te zien in deze nogal paternalistische benadering van de zwarten in het zuiden van de Verenigde Staten! Mede daardoor flopte de film en met daar bovenop de oorlogsomstandigheden geraakte de studio in moeilijkheden.
80 jaar geleden
Nobelprijs voor de Literatuur voor Eugene O’Neill. Die dag werd ook Mort Shuman geboren. Hij zou overlijden op 2 november 1991. De zwarte gitarist Robert White, die ook die dag werd geboren, is minder bekend, maar dat is totaal ten onrechte. Hij is namelijk one of the guitarists for Motown’s in-house studio band, the Funk Brothers. White is best known for performing the guitar riff on The Temptations’ number-one hit single “My Girl”, but played the guitar on many successful Motown records, including “Can I Get a Witness” by Marvin Gaye, “You Keep Me Hangin’ On” by The Supremes, “My Cherie Amour” by Stevie Wonder, “Something About You” by the Four Tops and “It’s a Shame” by The Spinners. White died of complications from open heart surgery in Los Angeles in October 1994, aged 57. [Wikipedia]
85 jaar geleden
Première van het ballet “The lady of Shalott” op muziek van Jean Sibelius. Op diezelfde dag wordt in Newark (New Jersey) ook Bob Crewe geboren. Alhoewel hij geen muziek maar wel architectuur heeft gestudeerd, zou hij uitgroeien tot een van de grootste songschrijvers van de sixties. Eerst aan de zijde van Frank Slay jr. (“Silhouettes”, “Tallahassee Lassie”), maar later vooral samen met Bob Gaudio, waarmee hij ook deel uitmaakte van The Four Seasons (b.v. Sherry in 1962, Silence is golden in 1964, The sun ain’t gonna shine anymore in 1965 en Can’t take my eyes off you in 1967). Later zou hij wat wegdeemsteren, maar af en toe zou hij toch nog een wereldhit scoren, zoals met “Voulez-vous coucher avec moi” van Labelle (om “zedige” redenen uitgebracht als “Lady Marmelade”). Als homoseksueel richtte hij een fonds op om aids-patiënten te helpen en homorechten te verbeteren. Hij overleed in 2014 op 83-jarige leeftijd. (Wikipedia)
90 jaar geleden
Geboorte van Tony Corsari.
110 jaar geleden
Blueszanger Bukka (Booker T.) White wordt geboren in Houston, Mississippi. Hij was jarenlang straatzanger. In 1930 maakte hij zijn eerste opnamen. In 1937 schoot hij een man neer en werd in volle opnamesessie aangehouden. In 1940 maakte hij nog twaalf opnamen, maar werd toen vergeten. In 1963 werd hij herontdekt en is dan tot zijn dood in 1977 actief gebleven met onder meer een paar tournees in Europa (de laatste in 1972). Tot zijn beste opnamen behoren “The Panama limited” (1930), “Parchman farm blues” (1940) en “Aberdeen blues” (1967).
130 jaar geleden
Geboorte van de Britse toneelauteur Ben Travers. In 1977 zou Cyriel Van Gent in het NTG zijn laatste stuk (hij zou sterven in 1980) “The bed before yesterday” brengen als “Te bed of niet te bed”, op dat moment al tien jaar de titel van het populaire radioprogramma van Jos Ghysen.
360 jaar geleden
English poet and author of epic “Paradise Lost” John Milton (47) marries his second wife Katherine Woodcock.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.