Diane Keaton heb ik leren kennen in “Looking for Mr.Goodbar” van Richard Brooks. Gebaseerd op een ware gebeurtenis vertelt de film het verhaal van Theresa Dunn. Zij leidt een dubbel leven. Overdag is zij een rustige en toegewijde onderwijzeres bij gehoorgestoorde kinderen. ’s Nachts gaat zij jachtig op zoek naar liefde en seks. Haar escapades brengen haar in contact met mannen van allerlei slag…



Diane Keaton behaalde ook de oscar voor de beste actrice voor haar vertolking van de titelrol in “Annie Hall” van Woody Allen. Ze sleepte een tweede oscarnominatie in de wacht voor haar aandeel in “Reds” van Warren Beatty en als ik me niet vergis ook voor de rol van Kay in “The Godfather III”, een rol die ze ook al in de eerste twee delen had vertolkt.
Ze maakte haar filmdebuut in 1970 in “Lovers and other strangers”, waarna o.m. volgden: “The Lemon Sisters”, “The good mother”, “Baby Boom”, “Crimes of the heart”, “Mrs.Soffel”, “The little drummer girl”, “Shoot the moon” en “Harry and Walter go to New York”.
Het meest bekend blijven echter haar vertolkingen in Woody Allen-films (zoals “Manhattan”, “Interiors”, “Love and death” en “Sleeper”). Als ik me alweer niet vergis, was Diane Keaton immers eerst bij Woody, vooraleer ze met Al Pacino aanpapte.
In 1986 was ze voorzien in “The switch” naar het gelijknamige boek van Elmore Leonard, but the project was shelved after being deemed too similar to Ruthless People (1986). Het zou uiteindelijk pas in 2013 worden verfilmd met Jennifer Aniston in de rol van Mickey Dawson. De titel werd wel veranderd in “Life of Crime” omdat Aniston reeds in 2010 in een film met de titel “The switch” had gespeeld. Dezelfde personages duiken overigens ook op in “Jackie Brown” van Quentin Tarantino uit 1997.
Met minder spanning hebben wij gekeken naar « Babyboom » van Charles Shyer uit 1987. Deze prent valt eigenlijk in twee stukken uit mekaar. Eerst toont zij het jachtige bestaan van een Amerikaanse zakenvrouw die onweerstaanbaar naar de top schijnt te stijgen in haar bedrijf maar dan plots geremd wordt door de komst van een baby. Niet een van haarzelf maar wel een erfenis van een verwante die haar met het schattige kind opzadelt. Gedaan met het leven in de stad. Enkel een terugkeer naar het platteland kan haar redden. Zij overwint alle hinderpalen die daarbij oprijzen. Zij gaat zelf appelmoes fabriceren met de productie van haar boomgaard. En zij wordt opnieuw een zakenvrouw, zij het dan van een andere allure. Enerveert het eerst deel — een soort kopij van « Wall street » — dan irriteert de tweede helft omdat zij ietwat te kinderachtig is. (De Rode Vaan nr.6 van 1988)
Diane Keaton debuteerde daarna als regisseur met “Heaven”, straatinterviews met Amerikanen over seks in de hemel (oh lord!). In 1996 draaide zij “Unstrung heroes”.
Blijkbaar volg ik haar slechts heel sporadisch, want dan maak ik noodgedwongen een sprong naar 2003 en “Something’s gotta give” van Nancy Meyers. The title of the movie is from a 1954 song written by Johnny Mercer, namesake of Julian Mercer (Keanu Reeves). In this movie, Jack Nicholson plays a notorious bachelor, who always “escaped the noose”, while Diane Keaton plays a divorcée. In real-life, it’s the other way around: Nicholson is a divorcée, while Keaton is a bachelorette. Nancy Meyers wrote the roles of Erica and Harry specifically for Diane Keaton and Jack Nicholson. First (albeit brief) full frontal nudity scene for Diane Keaton. Although highly publicized as her first actual nude scene, in fact, she first appeared topless (semi-nude, not fully nude) in Looking for Mr. Goodbar (1977).
In 2008 is er de misdaadkomedie “Mad money” van Callie Khouri, waarin ze reluctantly takes a job as a janitor at the Federal Reserve Bank of Kansas City. Almost immediately, Bridget is enthralled with all the old worn out money that is being shredded. She comes up with a plan to get her old lifestyle back by stealing much of that money.

In 2010 is er dan “Morning Glory” van Roger Michell. Een irritant filmpje over irritante mensen die bij een ontbijtshow van een televisiezender werken. There is no television studio in the US that is actually called “IBS,” most likely because in the English Language, the abbreviation “IBS” is most often used for the digestive system disorder “Irritable Bowel Syndrome.” These initials were possibly chosen deliberately to tie into the humiliatingly scatological theme of the report that airs on the show early in the movie. Het is een filmpje gebouwd rond een drukke Rachel McAdams en die zuigt dan ook alle aandacht naar haar toe (ze heeft wel een mooi kontje, moet ik bekennen). Diane Keaton is niet minder irritant dan de overigen, maar Harrison Ford is ànders. Hij is nog iemand van de oude stempel die vindt dat nieuws ook over échte nieuwsfeiten moet gaan. Natuurlijk hoort er ook een liefdesverhaaltje bij, maar Harrison is zich er gelukkig van bewust dat dit niet meer voor hem is weggelegd, zeker niet met zo’n jong ding als McAdams. Het had nog gekund met Diane Keaton die zijn rechtstreekse tegenspeler is, maar buiten een zeer vluchtige hint (ik had even met mijn ogen geknipperd en het was al voorbij) wordt ook deze piste terecht niet ingeslagen. Despite being Hollywood veterans, Diane Keaton and Harrison Ford had never met prior to making the film.

Daarna volgt in 2013 “The big wedding” van Justin Zackham, waarin ze in het reine moet komen met haar vroegere echtgenoot Robert de Niro, vooraleer hem definitief te kunnen afstaan aan haar vriendin Susan Sarandon.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.