John Paul Jones wordt zeventig

clip_image019
John Paul Jones, vooral bekend als de bassist van Led Zeppelin, viert vandaag zijn zeventigste verjaardag.

Ikzelf ken John Paul Jones echter het best via de klassieke harpist Andrew Lawrence-King, met wie ik in het begin van de jaren negentig een interview heb gehad in een restaurant in het Patershol. Die vertelde me daar dat hij in zijn jongere jaren te horen is op tal van hard-rockplaten! Niet als Harm met het Harpje uiteraard maar op een uit de kluiten gewassen keyboard. Alhoewel hij daar ondertussen mee is gestopt uit schrik dat gehoorbeschadiging zou optreden, heeft hij op die manier dus John Paul Jones leren kennen, die voor hem een renaissance-ballade “So ell encina” geschreven. Of beter gezegd, The Harp Consort, de groep van Andrew Lawrence-King, speelt het zo, want als je ernaar luistert herken je onmiskenbaar dezelfde soort popmelodie die ook aan de oorsprong ligt van “Stairway to heaven” b.v. We krijgen hier dus net het omgekeerde als bij Helmut Lotti: geen klassieke muziek in een moderne bewerking, maar popmuziek in een renaissancekleedje. Ik hoopte alvast dat de sympathieke Andy er evenveel succes mee zou halen, maar uiteindelijk is de single-CD enkel te krijgen geweest als bonus bij de CD “Luz y Norte”, waarop The Harp Consort wel degelijk echt authentieke muziek uit de 16de eeuw brengt.

Vóór zijn Led Zeppelin-tijd was John Paul Jones net als Andrew Lawrence-King dus aan het werk als studio-muzikant. Zo speelde hij op “La poupée qui fait non” van Michel Polnareff en “The hurdy gurdy man” van Donovan en heeft hij in oktober ’67 op Immediate nog meegewerkt een remake van “Runaway” door Del Shannon in een productie van Stones-manager Andrew Loog Oldham. Daarna  was John Paul Jones, die in 1964 ook al bas had gespeeld op “Good morning little schoolgirl” van Rod Stewart, te horen op de elpee “Truth” van The Jeff Beck Group (dus opnieuw met Stewart) en ook op de instrumentale single “Beck’s bolero”. John Paul Jones krijgt ook een vermelding op de aftiteling van de film “Mrs.Brown, you’ve got a lovely daughter”. Hij zou voor de muzikale “coördinatie” gezorgd hebben. Dat zal wel! Als men weet dat de platen van Herman’s Hermits meestal ingespeeld werden door studiomuzikanten van het slag van Jimmy Page en kornuiten…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.