Kameleon en Waard om weten

We hebben nu reeds een paar weken enkele nieuwe BRT-programma’s met een kritisch oog gevolgd en deze keer kwamen enkele jeugdprogramma’s aan de beurt. Het resultaat is — helaas — even bedroevend.
Zo was er « Kameleon » dat op 12-1 in première ging. Alhoewel het natuurlijk niet zou mogen, hopen we toch uit de grond van ons hart dat dit slechts een « probeersel » was en dat het later een andere richting zal uitgaan.
Die mogelijkheid zit er wel in want de helft van het programma werd deze eerste maal « gevuld » door een uitermate stroef bezoek van grote baas Bob Davidse aan de nieuwe presentator Danny Verbiest. Deze pijnlijke aflossing van de wacht hoeven we in het vervolg gelukkig niet meer mee te maken. Aan wie we wél zullen moeten wennen dat is onze « vriend » Danny, die er in de nieuwste traditie van de jeugdprogramma’s uitziet als een verloren gelopen welzijnswerker. Da’s natuurlijk op zich niks erg, maar de man práát ook zo. En wij die dachten dat betutteling « out » was.
Waaraan eveneens kan worden gesleuteld, dat is het tempo. We nemen aan dat het voor kinderen misschien wel interessant is eens een striptekenaar aan het werk te zien (in dit geval : Jean-Pol), maar moest dit nu werkelijk van start tot aankomst in beeld worden gebracht ? En dan was het op sommige momenten nog niet eens vanuit een goede positie. Wat wel goed in beeld kwam dat was de publiciteit voor de stripverhalen, maar ja dat is inherent aan het genre, zeker ?
We zouden ook nog kunnen opmerken dat ondanks herhaalde toespelingen de zin van de titel van het programma ons ontgaat, maar daar zou de « mamegaai » Nik wel weer commentaar op hebben. Deze mechanische vogel deed dat immers de hele tijd door. Hijzelf (zijzelf ?) was wel onverstaanbaar en door het gekrijs werden de andere dialogen eveneens onverstaanbaar, maar ook dat moeten we er maar bijnemen, veronderstellen we.

Als medewerkster aan dit programma wordt ook Niki De Meyer vermeld. Aangezien we haar niet op het scherm zagen, nemen we aan dat zij voor « mamegaai » speelde. Gelukkig hebben we dat pas achteraf opgemerkt want anders hadden we « Waard om weten », dat daarop volgde en aan z’n tweede aflevering toe was, met gekrulde tenen bekeken : Niki was hier immers de presentatrice.
Even erg als de « mamegaai » was het wel niet, maar ook zij kon dat betuttelend toontje niet laten varen. Dat het nochtans ánders kan, dat bewijst nu toch al een paar jaren het jeugdjournaal van de NOS.
Verder is dit cultureel-informatieve programma voor de jeugd wel een goede vertrekbasis om daar nu ook eens iets mee te doen. Maar dan lijken tien minuten ons toch een beetje weinig… En kan men ook eens voor eens en altijd de titel vastleggen a.u.b. ? De ene keer werd er immers over « Waard om weten » gesproken en dan weer over u « Waard om te weten ». Maar daar men als afkorting « WOW » tracht te lanceren hebben wij het maar op « Waard om weten » gehouden. (Ronny De Schepper in De Rode Vaan nr.4 van 1983)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.