Jolly Jumper

“Toen ‘k donderdagmorgen Jolly Jumper van stal ging halen, voeldeke al dat d’r iets nie just was. Hij trok zijne kop weg en snoof en brieste. ‘k Had kerdju moeite om d’erop te geraken. Enfin, wijle weg met de vrienden, naar de Wetstraat. ’t Was wel schoon weer maar plezant is anders, zulle, als ge weet dat we zo’n zesduzend Waalse werkmannen moesten gaan tegenhouden. Mannen van ’t staal dan nog wel. Enfin, ’t duurde nie lang of ’t zat erop. Al da geroep, da maakt die beestjes zenuwachtig, hé. En dan trekken die zich niks meer aan van « stapvoets » of « kleine draf » of « gestrekte draf » of « galop » of « grote galop », da zijn de snelheden die we destijds op ’t school hebben geleerd. Enfin, de Jolly die schiet d’er weg, jong, vlam gelijk ne pijl uit nen boog. Ik dacht al amai, da wordt hier ne grote carambole. Maar nu had er toch wel nen dwaze pee zijnen auto op ’t straat laten staan, zeker ! En geen deux chevauxke, hé, neen, zo ne sjieke slee, want ’t was van ene die op ’t ministerie werkte. En de Jolly pardaf dertegen vaneigens. En ik met mijne smikkel op de koefer. Jawadde, Gerard. Enfin, ‘k wierdekik wakker in ’t hospitaal. hé. Hier nen bluts, daar een buil, en de Jolly die zulle ze misschien wel moeten afmaken. Ja, pee, probeer gij dan uw job eens goed te doen, ze. En, toppunt van al, dan zijn ze nog kwaad ook, hé ! ’t Schijnt da’k nu de volgende keer mee mijne velo naar de betogingen moet. Enfin, geeft d’er ons nog ene, dat emme we dan toch al g’had.” (De Rode Vaan nr.8 van 1982)

Enkele weken geleden lieten wij in « aan den toog » de berijder van het gevallen paard in de staalbetoging aan het woord en we gaven het dier ter dier gelegenheid de naam Jolly Jumper mee. Wel, die Jolly Jumper is nu opnieuw in het nieuws gekomen. De Maatschappij voor Dierenbescherming en tegen de Wreedheid jegens Dieren maakt zich in hun tijdschriftje “Onze beste vrienden” immers ongerust over de toestand van Jolly. Daartoe richtte voorzitter Bajart, zelf oud-officier, zich in een persoonlijk schrijven tot rijkswachtcommandant luitenant-generaal Beaurir. Op zichzelf is dat niet zo erg, want ook wij zijn van oordeel dat paarden op politiek gebied doorgaans een neutrale positie innemen. Het is eerder degene die erop zit die de teugels in handen houdt, nietwaar ? Maar mijnheer Bajart moest zo nodig eerst een beetje het wierookvat hanteren in de richting van het rijkswachtoptreden en bovendien heeft hij een aantal suggesties klaar « om de hevigste manifestanten te bekoelen » in plaats van zich gewoonweg af te zetten tegen al dat zinloze geweld. En dát is ons wél in een verkeerd keelgat geschoten.
Overigens maakt Jolly het beter…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.