Seksfilm met Rik Van Steenbergen opnieuw in de zalen

36 Rik Van SteenbergenWoensdag wordt in Cinema Zuid in Antwerpen “Pandore” opnieuw uitgebracht, een zogenaamde “seksfilm” uit 1969 van de Antwerpenaar Guy J.Nys (1939-1997) met in de hoofdrol zijn vrouw Diane Dee (*) en… Rik Van Steenbergen als een Griekse visser (foto).

Programmator Frank Van Der Kinderen in De Gentenaar van vandaag, 9 september 2010: Pandore past gewoon perfect in een reeks bizarre en trashy Vlaamse films die we opnieuw van onder het stof hebben gehaald. (…) De film is bizar te noemen omdat hij – cru gezegd – op weinig trekt. (…) Niettemin is de prent een curiosum, vandaar dat we hem opnieuw vertonen. (…) In de jaren zestig lokte die film veel schandaal uit. Hij was trouwens alleen te bekijken in het circuit van de seksbioscopen. Vandaag de dag zijn we veel meer gewoon. Zelfs al zend je die film woensdagmiddag op tv uit, dan nog zou er niemand gechoqueerd zijn. (…) Mensen die dus een bepaalde actie in deze film verwachten, gaan beter naar een andere prent kijken.”
Ik heb echter ook nog een recensie die destijds is verschenen (helaas heb ik weer nagelaten de juiste referentie te bewaren) en daar klinkt het toch enigszins anders: “‘Wanneer de seks de grens van het toelaatbare overschrijdt’ (lanceerslogan, RDS) hoeft men nog geen goede seksfilm vervaardigd te hebben. Dit bewijst deze film weer eens. Het verwaarloosde vrouwtje van een rijkaard troost zich met een fotograaf en, tijdens de vakantie, met een Griekse visser (vertolkt door het voormalig wielerfenomeen Van Steenbergen). Manlief is ook niet brandschoon ; hij vergrijpt zich aan een plaatselijke kwezel. Uiteindelijk doet zijn vrouw hem geloven dat zij zelfmoord heeft gepleegd. Hij vertrekt naar België en zij denkt nu het rijk alleen te hebben met haar visser. Maar zo gemakkelijk kan dat niet…
Dit product heeft wel degelijk een redelijke hoeveelheid seks te bieden; het scenario is trouwens voor een seksfilm zeer geschikt. De film gaat echter ten onder aan de wel zeer bedroevende acteursprestaties, met als dieptepunt de zogenaamde lesbische orgie in de eerste helft van de film.”

Jos Meesters, zelf ex-wielrenner en vriend van Rik Van Steenbergen, geeft in De Gentenaar enige toelichting bij het feit dat de gewezen Wielergod zich hiervoor liet gebruiken: “De man was een absolute vedette, maar hij kon heel moeilijk goed en kwaad uit elkaar houden, waardoor hij een paar keer serieus in zijn ongeluk is gelopen. (…) In die slechte periode is hij op café filmmaker Guy Nys tegen het lijf gelopen. Kort daarop zijn ze naar het Griekse eiland Thassos getrokken voor de opnames. Rik – toen 44 jaar – kon niet acteren, maar hij straalde veel charisma uit en zijn naam op de affiche trok volle zalen. Dat Van Steenbergen met de opbrengst van de film zijn gokschulden probeerde af te betalen is echter flauwekul. Hij heeft zelfs geld moeten bijpassen, want op de laatste opnamedag bleek er geen geld meer om de filmcast terug naar België te vliegen. Rik heeft die vliegtuigtickets toen uit eigen zak betaald.”
In de jaren zestig krijgen we ook de eerste (in speciale zalen gereleaste) seksfilms van eigen bodem, meestal van cineasten die zich achter indrukwekkende pseudoniemen verscholen als Francis Truffart (Christian Mesnil), John Cannon (Maarten Pliester), William Jackson (Theo Baert), Guy Jack of Yve Coste (tweemaal Guy Gibert), Peter Knight (Pierre Chevalier) of Harry M.Love (Leon Paul de Bruyn). Zelfs de Spanjaard Jesus Manera was in ons land actief. Hij was vooral bekend als Jess Franco, maar hier nam hij het pseudoniem Rick Deconinck aan. Hij draait o.a. “La marque de Zorro” in 1975. Drie jaar eerder had William Russel (eigenlijk Gilbert Roussel) reeds “Les avontures galantes de Zorro” gedraaid, waarin stukken van bestaande Zorrofilms werden aangevuld met zelfgedraaide pikante scènes.
In de tweede film van Nys, “In love with death”, gebeurde net het omgekeerde. Die werd in 1970 uitgebracht als “Villa porno”. “Er zaten scènes in die ik niet eens gedraaid heb!” protesteerde Nys. Onnodig te zeggen dat het om meer expliciete scènes ging. Hij ging dan maar in Duitsland werken waar in die tijd de zogenaamde “rapportfilms” een groot succes waren. Onder de schuilnaam R.L.Frost draaide hij daar “Pornografie report”.

Ronny De Schepper

(*) Aldus het gangbare verhaal. Volgens de Internet Movie Database zou echter niet Diane Dee zijn vrouw zijn, maar Jeannine de Coster, die samen met Henri Zeller (dialogen) ook voor het scenario instond en als Nina D.C. een “Grieks meisje” vertolkte in de film.

6 gedachtes over “Seksfilm met Rik Van Steenbergen opnieuw in de zalen

    1. Lap! ’t Moest er eens van komen, ik heb mijn eerste stalkster aan mijn been. Deze dame (nu verbergt ze zich achter een schuilnaam, maar in haar eerste – en grofste – mail beweerde ze dat ze de dochter van Nys was) bestookt mij met smerige mails, enkel omwille van dit zinnetje. Nu kan ik mezelf wel voor de kop slaan voor mijn slordigheid, want ik heb mijn bron uiteraard weer niet vermeld. Maar het spreekt natuurlijk vanzelf dat ik zoiets niet uit mijn duim zuig. Volgens mij heb ik het overgenomen uit Andere Sinema, een blad waaraan o.a. ook Lukas De Vos heeft aan meegewerkt. Misschien kunnen zij mij “ter hulp” komen. Want, toegegeven, op de Internet Movie Database vind ik geen bevestiging van deze gegevens. Maar dat is ook niet verwonderlijk: het lemma over Guy Nys op IMDb stelt helemaal niks voor. Als dochter Nys de nagedachtenis van haar vader wil eren, zou ze hier beter orde op zaken stellen.
      Die R.L.Frost (1935-2007) daarentegen zou volgens IMDb een Amerikaan zijn en “one of the best, most talented and versatile filmmakers in the annals of exploitation cinema”. En inderdaad in de opsomming die volgt zijn er heel wat titels die liefhebbers van het genre bekend in de oren zullen klinken: tongue-in-cheek horror comedy (“The House on Bare Mountain”), mondo shock documentaries (“Hollywood’s World of Flesh,” “Mondo Bizzaro,” “Mondo Freudo”), perverse soft-core roughies (“The Defilers,” “The Animal”), crime drama (“The Pick-Up”), Westerns (“Hot Spur,” “The Scavengers”), and even Nazisploitation (“Love Camp 7,” which has been widely cited as the prototype for the notorious “Ilsa: She-Wolf of the SS”).
      Ook opvallend vind ik het zinnetje: Moreover, Lee added sex inserts into such foreign films as “London in the Raw,” “Night Women,” and “Witchcraft ’70.” Aangezien Guy Nys tegenover Andere Sinema er zijn beklag over doet dat er buiten zijn wil “sleezy” materiaal aan zijn film werd toegevoegd, vraag ik me af of dit niet de manier kan zijn waarop het misverstand is ontstaan…

      Like

      1. Geachte heer De Schepper,

        In de Speelfilmencyclopedie (6e editie, 1995) staat bij ‘Naked D, The’ (blz. 1110): “Met deze erotische avonturenfilm week Vlaamse cineast Nys definitief uit naar Zuid-Afrika waar hij onder diverse schuilnamen (waaronder R.L. Frost) een dertigtal erotische en actie-B-films draaide, in opdracht van Duitse, Spaanse, Italiaanse en Afrikaanse productiemaatschappijen.”
        En daarnaast is er inderdaad ook een Amerikaanse regisseur met de naam R. L. Frost, ofwel R. Lee Frost, geweest die verscheidene exploitatiefilms gemaakt heeft. Zie hiervoor blz. 66,107, 108, 155, 163, 191 en 194 van het boek Ïncredibly Strange Films, een uitgave van RE/SEARCH Publications uit 1985, waarin prachtige interviews met Herschell Gordon Lewis, Russ Meyer, producer David Friedman en niet te vergeten scenarioschrijver/regisseur Larry Cohen staan. Daarnaast staan in dit boek onder anderen artikelen over biker films, women in prison films en over George Romero. Hopelijk heb ik u wat wijzer kunnen maken. Overigens ben ik benieuwd of Guy J. Nijs inderdaad onder pseudoniemen in Zuid-Afrika gewerkt heeft. Helaas heb ik daar nog niks over kunnen vinden op internet.

        Vriendelijke groeten,

        Peter Bergman.

        Liked by 1 persoon

      2. Bedankt, Peter (we zullen maar op voornamen overschakelen, zeker?), voor deze instructieve reactie. Ik kijk inderdaad uit naar een exemplaar van dat boek over “incredibly strange films”. Het lijkt me een aanrader!

        Like

  1. Het gaat hier wél om “RIK THE MAN” ! Het moeten niet altijd Briek Schotte, Tom Boonen of “Francesco I” Cancellara ( https://picasaweb.google.com/112004397531874284145/ScrapbookPhotos?noredirect=1#5847079968117723282 ) of is het “Fabian” ( http://www.nieuwsblad.be/sportwereld/cnt/DMF20130404_039 ) zijn …

    Voor de rest, proficiat voor de feedback over de “geschiedenis van de Vlaamse erotische film”, ook @ Peter Bergman !

    Ernie heeft dit stukje ook op zijn nietterzakedoende Fb-pagina gebruikt.

    Liked by 1 persoon

  2. Laten we tot slot (?) een autoriteit aan het woord: John Rypens in zijn geschiedenis van de “Erotiek in de Vlaamse (en Belgische) film” in het kwartaalblad “Film” van juni 2016: “Het scenario (van “Pandora”, RDS) was voor een ‘erotische liefdesgeschiedenis’ bijzonder geschikt maar de film ging ten onder aan de wel zeer bedroevende ‘acteurs’-prestaties, met als dieptepunt een soort lesbische orgie in de eerste helft van de film. Typerend voor het gebrek in kwantiteit van Vlaamse seksfilms kan afgeleid worden van de observatie dat in het uitstekende Nederlandse boekje ‘Sexfilms in de bioscoop’ van Drs. P.M.H.Cuypers slechts één Belgische film (van de 120) besproken wordt: Pandora: “Wanneer de seks de grens van het toelaatbare overschrijdt hoeft men nog geen goede seksfilm vervaardigd te hebben. Dit bewijst deze film weer eens…”
    Een jaar later (in 1970) draaide Guido (Guy) J. Nijs (Nys) In Love With Dead – titel van de Franse versie -, (alias Villa Porno, alias Pornokillen – titel van de Duitse versie) opnieuw met de knappe en sexy Diane Dee, een coproductie met Holger Nöcke uit Munchen. Het werd een erotische thriller, zoals dat heet, met soort tien-kleine-negertjes intrige, gesitueerd in een villa met een huishoudster (Anne Wanty), die lesbische gevoelens koestert voor haar welstellende huiseigenares (Diane Dee). Die villa wordt dan ook snel een ‘oord van wellust’. Er zitten enkele harde seks- en geweldscènes in. Vooral in het Duitse circuit der seksbioscoopjes kende deze film van de ‘vergeten Vlaamse cineast’ Nijs aardig was succes. Datzelfde jaar draaide Nijs, die als cameraman een grote reputatie had in kringen van de Zuid-Afrikaanse regering, de televisiestations van Zuid-Afrika, Rhodesië en Mozambique en het persagentschap Visnews, ook The Naked D, een erotische avonturenfilm (ook bekend als De naakte diamant) in Swaziland, met Arnold Steele als een avonturier die een diamantmijn ontdekt En tussendoor wat rondscharrelt met Verona Somers als de directrice van een tijdschrift en Peggy Stewart als een appetijtelijke kleurlinge. Het was één van de eerste Zuid-Afrikaanse films die via het co-productiesysteem de internationale boycot kon doorbreken. Het is minder bekend dat Guy Nijs na 1970 nog een dertigtal (!) erotische en actiefilms draaide onder verschillende pseudoniemen (o.m. R. L. Frost), meestal in opdracht van Duitse filmproductiemaatschappijen.”

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.