Kampioenschap van Australië

Kampioenschap van Australië

Het Australisch kampioenschap wielrennen voor elite wordt sinds 1950 jaarlijks georganiseerd, maar ook voor 1950 vond het al enkele keren plaats. De recordhouder bij de mannen, Hubert Opperman, met vier overwinningen, behaalde deze allemaal in de jaren twintig. Het allereerste kampioenschap vond plaats in 1909 en werd gewonnen door Ivar Munro.

Lees verder “Kampioenschap van Australië”

Ronde van Tsjechië (voorheen: Vredeskoers)

Ronde van Tsjechië (voorheen: Vredeskoers)

Op 5 mei 1948 won de Joegoslaaf August Prosenik de eerste Vredeskoers die van Warschau naar Praag ging. Later op het jaar zou zijn landgenoot Alexander Zoric de tweede editie die in omgekeerde richting ging. Later hield men het bij de editie in mei, waarbij meestal vertrokken werd vanuit Oost-Berlijn. In 1980 vertrok men omwille van de Olympische Spelen zeer uitzonderlijk uit Moscou. Na de val van de Muur stond de wedstrijd ook open voor beroepsrenners. Nadat ze in 2005 al eens was weggevallen, verdween ze definitief van de kalender in 2007. Ze werd wel nog betwist door junioren en vanaf 2013 is het een beloftenwedstrijd geworden.

Lees verder “Ronde van Tsjechië (voorheen: Vredeskoers)”

Het gebeurde op 28 november

Het gebeurde op 28 november

20 jaar geleden
Bij een bisnummer tijdens een concert in het Brusselse Lunatheater stapt dirigent Jos Van Immerseel van het podium en laat het orkest in z’n eentje verder musiceren. Een symbolische daad… “Mijn werk is inderdaad het voorbereidend werk, het vastleggen van het concept, het coördineren van de ideeën, kortom ervoor te zorgen dat er een symfonie te voorschijn komt met een concept waar in dit geval ikzelf een gezicht aan geef, dat heel dicht bij de partituur zit. En als die afspraken een keer gemaakt zijn, dan is een dirigent bij musici van dit niveau niet meer zo belangrijk. Ik zal niet zeggen dat hij helemààl niet meer belangrijk is, want soms kan je in een concert mensen toch nog een beetje extra inspireren of aanzetten tot iets, maar die marge is zo klein – alles heb je in principe al vastgelegd – dat je als dirigent moet opletten dat je het concept dat je hebt voorbereid niet zelf gaat torpederen door op zo’n concert heel andere dingen te gaan doen. In die zin is de moderne dirigentenpraktijk een totaal voorbijgestreefd iets, vind ik, want die is alleen maar zinvol als je in zekere zin je voeten veegt aan de partituur. Als je de partituur immers au sérieux neemt, dan kan je niet op een concert plotseling met een idee komen, want dat betekent dan immers eigenlijk dat je te laat bent. Dat idee had je op de repetities al moeten aanreiken. Daarom vind ik dus dat een concert wel gedirigeerd kàn worden, maar het orkest zou bij wijze van spreken heel dat concert even goed zonder dirigent moeten kunnen spelen. In mijn filosofie past dat volkomen. Ik weet wel dat het meeste publiek dat niet graag zou hebben, want ze willen toch altijd een beetje focussen op één persoon. En het idee van een dirigent is hun zo ingeprent dat je dat er moeilijk uit krijgt. Ik ga er in ieder geval geen moeite voor doen om het eruit te krijgen.” (Jos Van Immerseel)

Diezelfde namiddag creëerde het blokfluitkwartet Carré de compositie “Les Indiennes Galantes ou Les Folies Flamandes” van Alvaro Guimaraes in het foyer van de FNAC in Gent.

Lees verder “Het gebeurde op 28 november”