25 jaar geleden: première van “The Snakesong Trilogy”

25 jaar geleden: première van “The Snakesong Trilogy”

Jan Lauwers (°1957) richtte in 1979 het Epigonenensemble op, een kunstenaarscollectief dat al gauw werd omgevormd tot een theatergezelschap, de Needcompany. Als onderdeel van het libretto van de opera “Orfeo” van Walter Hus, schreef Jan Lauwers “The sound of the snake”, een “monoloog voor een eenzaam man”. Hier ligt de grondslag voor zijn Snakesong Trilogy, waarvan op 24 maart 1994 in Frankfurt het eerste deel in première ging. Op de foto van Mohylek (Wikipedia) ziet men wel een voorstelling in Poznan in 2010.
Lees verder “25 jaar geleden: première van “The Snakesong Trilogy””

Het naturalisme

– bij dramatiek nadruk op dialoog (tendensstukken)
– bijna geen poëzie
– nadruk op de roman
– tranche de vie (niet meer van geboorte tot dood of huwelijk)
– beginnen “in medias res”
– flashback
– zich documenteren
– nadruk op de maatschappij i.p.v. op het individu (no more heroes)
– veel dialogen (bijna toneel): de auteur wil “objectief” zijn (geen commentaar op de gebeurtenissen), maar… alhoewel de naturalisten ervan uitgingen dat zij de werkelijkheid als het ware “fotografisch” registreerden (vandaar dat het foutief is ze in te schakelen in de socialistische beweging: zij shockeerden weliswaar de burgerij door de arbeidersklasse in hun boeken aan bod te laten komen, maar zij deden dit enkel vanwege dat “fotografisch realisme”, niet omdat zij er werkelijk om bekommerd waren), gingen zij ervan uit dat de mens een product is van krachten en omstandigheden waaraan hij niet kan ontsnappen en daardoor verlaten ze juist het “objectieve” standpunt
Lees verder “Het naturalisme”