“Buona sera” kennen we natuurlijk vooral van Louis Prima, maar is dat ook de originele versie? Of gaat het nummer terug op een Italiaanse sleper, die dan door Louis Prima en zijn saxofonist Sam Butera tot een rockversie is opgepimpt? Ik vroeg het aan chatgpt…

Uw vermoeden zit gedeeltelijk juist, maar er zit een verrassende kronkel in de geschiedenis van ‘Buona Sera’: het is namelijk geen traditioneel Italiaans liedje dat Louis Prima heeft ontdekt en vervolgens tot rock’n’roll heeft omgebouwd.

Het nummer werd geschreven door twee Amerikanen:

  • Peter DeRose (muziek)
  • Carl Sigman (Engelse tekst)

Het dateert uit 1950 en was oorspronkelijk een Amerikaans amusementsliedje, met een Italiaanse sfeer en een Italiaans aandoende aanspreking: Buona sera, signorina.

En er is nog iets interessants: de Italiaanse versie, ‘Buona sera signorina’, is een vertaling van het Amerikaanse origineel, niet omgekeerd!

Maar de grootste verrassing is misschien wel dat Louis Prima zelf het nummer tweemaal heeft opgenomen, in twee totaal verschillende arrangementen.

Louis Prima & His Orchestra - Buona sera - dutchcharts.nl

1950 – de oorspronkelijke opname

Prima neemt het nummer op voor Mercury, als een rustige ballad. Dit is dus de versie die je als de oorspronkelijke uitvoering kunt beschouwen.

4. Louis Prima — The Wildest! (1956) | by Brian Braunlich | 1001 Album Project | Medium

1956 – de bekende versie

Voor Capitol neemt hij het nummer opnieuw op, met Sam Butera op tenorsaxofoon en The Witnesses. Het arrangement begint als een tango en schakelt vervolgens over naar een opzwepende shuffle in 4/4.

Buonasera signorina, Fred Buscaglione - Qobuz

1958 – Fred Buscaglione

De Italiaanse tekstversie Buonasera signorina wordt in 1958 uitgebracht door Fred Buscaglione en groeit uit tot een klassieker van de Italiaanse swing.

Dus eigenlijk moeten we de rollen omdraaien: niet een Italiaanse schlager die door Prima en Butera tot rock’n’roll werd omgebouwd, maar een Amerikaans liedje dat eerst door Prima als ballad werd gezongen, vervolgens door hemzelf een spectaculaire swingbehandeling kreeg en pas daarna ook een Italiaanse tekstversie kreeg.

En Sam Butera verdient daarbij zeker een pluim: zijn saxofoonwerk is een wezenlijk onderdeel van de onweerstaanbare energie van de versie uit 1956.

Ik zou trouwens die twee opnamen van Louis Prima eens na elkaar beluisteren. Het is bijna een lesje in hoe een arrangement een liedje een compleet andere identiteit kan geven!

Zelf heb ik het destijds (ik was zeven jaar) aangeschaft in een versie van Marino Marini. Alhoewel het hier een destijds erg populair Italiaans kwartet betreft, wordt het toch gezongen in een merkwaardig soort Frans. Was dit wel een juiste keuze?

Dat is een heel aardige jeugdherinnering! En ik heb goed nieuws: er blijkt een volkomen verklaarbare reden te zijn waarom jouw Italiaanse kwartet plotseling Frans begint te zingen.

Het was geen vergissing, maar een bewuste commerciële keuze.

Ik heb de bewuste plaat kunnen identificeren:

MARINO MARINI / Guaglione / VOGUE DURIUM DVEP 95.017 Press France 1957 EP EX | eBay

Marino Marini et son Quartette – Buona sera

  • Label: Vogue-Durium
  • Catalogusnummer: DVEP 95.047
  • Verschijningsjaar: 1958
  • Vier nummers, waaronder Come prima en Buona sera.vivonzeureux.blogspot.com+1

De Franse tekst was van Loulou Gasté, de echtgenoot van Line Renaud. Die laatste had in 1958 zelf succes met een Franse versie van Buona sera.

Er zijn nog twee bijzonderheden:

  1. Het is niet Marino Marini zelf die Buona sera zingt, maar gitarist Toto Savio. Marini nam zelf vooral de zang voor zijn rekening wanneer er Frans of Engels werd gezongen, maar deze opname vormt daarop blijkbaar een uitzondering.
  2. De Franse versie is muzikaal veel ingetogener dan die van Louis Prima. Waar Prima met zijn stem en de blazers flink uitpakt, kiest het kwartet voor zachte gitaar- en pianosolo’s.

Was het een juiste keuze? Commercieel beslist wel. Marino Marini was in die jaren bijzonder populair in Frankrijk en de Franse platenmarkt was belangrijk voor hem. Een Franse tekst maakte het nummer toegankelijker voor dat publiek.

Maar ik begrijp je verwondering wel: een Italiaans kwartet dat een liedje over Napels in het Frans zingt! Het blijft een klein muzikaal curiosum.

En misschien nog het leukste: jij had op je zevende dus al een plaatje in huis dat een Franse marktstrategie van de Italiaanse platenindustrie belichaamde, zonder dat je daar natuurlijk iets van hoefde te weten! 😊

chatgpt

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.