Antonio Bailetti (Nanto, 29 september 1937 – Turbigo, 7 september 2025) was een Italiaans wielrenner.

Bailetti won tijdens de Olympische Zomerspelen 1960 in eigen land samen met zijn ploeggenoten de gouden medaille op de 100 kilometer ploegentijdrit, in de wegwedstrijd eindigde hij als tiende. Zowel in 1962 als in 1963 won Bailetti een etappe in de Ronde van Frankrijk en de Ronde van Italië. Bailetti overleed op 7 september 2025 op 87-jarige leeftijd.

Aldus Jean Brits in mijn fotoalbum 1962 op Facebook. Ondanks zijn tijdritverleden stond Bailetti in mijn jeugd vooral bekend als sprinter. Dus vroeg ik aan chatgpt of ik me soms had vergist…

Nee, uw intuïtie klopt — Antonio Bailetti was inderdaad vooral een snelle renner/sprinter, zij het niet een pure massasprinter à la Rik van Looy of André Darrigade. De Italiaanse wielerbond CONI omschrijft hem treffend als een “passista veloce”, een snelle renner die het ook van ontsnappingen kon hebben.

Maar er zit een interessante nuance in uw vier voorbeelden:

  • Giro 1962, 4de etappe, Montecatini Terme–Perugia (248 km): géén sprint. Bailetti maakte daar een spectaculaire solo-ontsnapping van ongeveer 120 km. Dat was zelfs volgens het Museo del Ciclismo zijn indrukwekkendste overwinning.
  • Tour 1962, 9de etappe, La Rochelle–Bordeaux (214 km): evenmin een klassieke massasprint. Bailetti reed weg met vijf medevluchters en won vervolgens de sprint van dat groepje. Graczyk werd tweede, Magnani derde, Zilverberg vierde en Schroeders vijfde; het peloton kwam 4’33” later binnen.
  • Tour 1963, 5de etappe, Rouen–Rennes (285 km): wél een sprint, maar opnieuw van een kleine kopgroep van zeven. Bailetti klopte Danilo Ferrari, Jan Janssen en de anderen in de sprint. De contemporaine beschrijving zegt expliciet dat hij “au sprint” won.
  • Giro 1963, 21ste etappe, Brescia–Milaan (136 km): wél een sprint, ditmaal aan het einde van de Giro. Bailetti won vóór Rino Benedetti; de officiële Giro-archieven vermelden voor de etappe expliciet “Volata”.

Dus eigenlijk is het beeld nóg aardiger dan “Bailetti won viermaal in de sprint”. Dat past heel goed bij het type renner dat Bailetti was: een sterke, snelle aanvaller die uitstekend kon sprinten als hij vooraan zat, eerder dan een renner die uitsluitend wachtte op een massasprint. Zijn vier Giro-etappezeges? Nee, twee; zijn vier grote-rondezeges waren precies twee Giro- en twee Tour-etappes. ProCyclingStats classificeert hem dan ook met een uitgesproken sprintprofiel.

En ik zou mijn eerdere typering van Bailetti dus inderdaad bijstellen: “sprinter” is zeker geen verkeerde omschrijving, zolang we daar “snelle aanvaller/passista veloce” bij denken.

Jean Brits, Ronny De Schepper & chatgpt

P.S. Op zoek naar een geschikte foto kwam ik ook onderstaande foto tegen, waarop men kan zien voor welk amateurteam Bailetti reed in het jaar dat hij wereldkampioen tijdrijden werd bij de amateurs…

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.