“Patience” is een Brits-Belgische detectiveserie met Ella Maisy Purvis in de hoofdrol als de autistische politiearchivaris Patience Evans, en Laura Fraser (als Bea Metcalf in seizoen 1) en Jessica Hynes (als Frankie Monroe in seizoen 2) als rechercheurs. De serie ging in première in het Verenigd Koninkrijk op Channel 4 op 8 januari 2025.
De serie speelt zich af in York, Engeland en is een bewerking van de Frans-Belgische televisieserie “Astrid et Raphaëlle” met Sara Mortensen als de autistische Astrid Nielsen naast Lola Dewaere als de impulsieve politiecommissaris Raphaëlle Coste. Dat laatste verbaast mij ten zeerste want ikzelf dacht eerder dat de casting van Ella Maisy Purvis gebaseerd was op die andere autistische speurster, namelijk Sofia Helin als Saga Norén uit de Deense serie “The bridge”.
Afgezien van de buitenopnames die de verhalen in York situeren, werd het grootste deel van de serie echter in België gefilmd omwille van de tax shelter. Regisseur was Maarten Moerkerke. Het schrijversteam stond oorspronkelijk onder leiding van
Matt Baker en bestond verder uit Stephen Brady, Sarah Freethy en Daniella DeVinter. Patience werd verlengd voor een tweede seizoen, maar dan met een nieuw schrijversteam onder leiding van Amy Shindler en Beth Chalmers. Een derde seizoen werd besteld en de opnames werden in 2026 voortgezet in York en België.
Op de recensie-website Rotten Tomatoes is 85% van de 13 recensies van critici positief, met een gemiddelde score van 5,9/10. De consensus van de website luidt: “Gekenmerkt door de fantastische prestatie van Ella Maisy Purvis, geeft Patience een frisse invalshoek aan het detectivegenre door middel van personages in plaats van plot.” In een recensie met twee sterren voor
The Guardian beschreef Lucy Mangan de plot als “absurd”, de dialogen als “vreselijk” en het drama als geheel als “diep oninspirerend” en “beschamend onhandig”.
Al ben ik zelf eerder geneigd om mij (na vier afleveringen) aan te sluiten bij Rotten Tomatoes, maar toch heb ik zeer zware kritiek op aflevering drie. Ik kan die kritiek spijtig genoeg alleen maar uiten door met een ferme spoiler uit te pakken, dus u bent gewaarschuwd! Als Patience namelijk de museumdirecteur als moordenaar van zijn medewerkster heeft aangeduid, wordt de aflevering bijna onmiddellijk daarna afgerond, terwijl er toch nog heel wat zaken dienen te worden uitgeklaard. Wie heeft namelijk het slachtoffer (poeierdroog na verdrinking!) in het museum gelegd ? Als we nu aannemen dat dit door de dader is gebeurd, dan kan men zich afvragen waarom hij dat in godsnaam heeft gedaan? Daarmee komt de verdenking immers te rusten op iemand uit het museum, terwijl als hij het slachtoffer zou hebben achtergelaten in de put waarin hij haar heeft verdronken, het lijk ten eerste pas veel later zou zijn ontdekt en er zou niet meteen een link zijn naar het museum…
Ik legde het aan chatgpt voor en zoals gewoonlijk kreeg ik een (veel te) uitgebreid antwoord, maar met de conclusie ben ik natuurlijk ten zeerste tevreden: “Goed dat je het zo scherp had bekeken. Je intuïtie over de logica klopt gewoon: zelfs als het niet onmogelijk is, voelt de uitwerking in Patience inderdaad wat gehaast en weinig onderbouwd.”
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 
Voor wie toch graag het hele chatgpt-antwoord wil lezen:
Je kritiek is heel begrijpelijk — dit is precies het soort plotlogica waar veel kijkers over struikelen. Zonder de scenaristen te verdedigen: zoals jij het beschrijft, voelt de ontknoping van aflevering 3 van Patience inderdaad abrupt en narratief onvoldragen.
Laat me het even analytisch uit elkaar trekken.🎭 Wat jij terecht problematisch vindt
Je wijst op twee kernproblemen:
1. Het lichaam wordt onlogisch verplaatst
Het slachtoffer is verdronken, maar wordt later “poeierdroog” in het museum gevonden. Dat roept automatisch de vraag op:
Als dat de museumdirecteur was, dan botst dat met basiscriminologische logica.
2. Het motief voor het verplaatsen ontbreekt
Zoals jij scherp opmerkt: door het lichaam in het museum te leggen:
Voor een rationele dader is dat inderdaad contra-intuïtief.🔍 Mogelijke (maar zwakke) verklaringen
Er zijn een paar manieren waarop de schrijvers dit zouden kunnen bedoelen, maar die moeten dan wel explicieter gemaakt worden.1. Symbolisch of emotioneel motief
Soms laten thrillers een dader het lichaam terugbrengen naar een betekenisvolle plek (schuld, obsessie, controle).
👉 Probleem: als dat hier niet duidelijk wordt uitgespeeld, voelt het als een plotgat.2. Poging tot misleiding
De dader zou kunnen hebben geprobeerd iemand anders in het museum te framen.
👉 Maar dan verwacht je:
Zonder dat blijft jouw kritiek overe.3. Narratieve compressie (waarschijnlijkste)
Veel Britse en Belgisch-Britse misdaadseries kiezen voor een snelle wrap-up in 45–50 minuten. Dan zie je vaak:
Dit voelt minder als een bewust mysterie en meer als tijdgebrek in de aflevering.📺 Waarom het zo onbevredigend voelt
Wat hier wringt is niet alleen de logistiek, maar de detective-belofte aan de kijker.
In een klassieke whodunit verwacht je dat:
Als die puzzelstukken ontbreken, ervaart de kijker — terecht — een gevoel van “vals spel”.🧠 Eindoordeel
Op basis van jouw beschrijving is dit geen pietluttig detail maar een structurele zwakte in de plotconstructie van aflevering 3. Ofwel:
Beide leiden tot precies het onbevredigde gevoel dat jij beschrijft.
Laten we dit forensisch reconstrueren. Ik ga uit van de meest waarschijnlijke lezing van aflevering 3 van Patience en kijken of er impliciete hints zijn die de ogenschijnlijke plotkloof kunnen dichten.
Ik werk stap voor stap zoals een scriptanalist dat zou doen.🔎 Stap-voor-stap reconstructie1. Vaststaande feiten uit de aflevering
Op basis van jouw beschrijving (en de typische opbouw van de serie):
👉 De cruciale lacune: de verplaatsing van het lichaam wordt niet expliciet getoond of uitgelegd.2. Kan de directeur het lichaam logisch hebben verplaatst?
We testen de hypothese.Praktische haalbaarheid
Voor de dader zou dit betekenen:
Is dat onmogelijk? Nee.
Is het logisch gedrag? Dat is de kernvraag.3. Verborgen motieven die de scenaristen mogelijk suggereren
Ik zie drie mogelijke impliciete lezingen die de aflevering zou kunnen ondersteunen.🧩 Lezing A — “Controle over het narratief”
In sommige misdaadverhalen wil de dader:
Past dit hier?
Mogelijk wel als:
👉 Maar: dan verwacht je normaal dialogue hints of visuele nadruk.
Als jij die niet hebt gezien, is dit waarschijnlijk te zwak uitgewerkt.🧩 Lezing B — “Overhaaste cover-up”
Soms schrijft men een dader die:
Dan wordt onlogisch gedrag karakterisering in plaats van plotfout.
Werkt dat hier?
Alleen als de aflevering duidelijk toont dat de directeur:
👉 Als hij verder koel en berekend wordt neergezet, dan valt deze verklaring weg — en wordt jouw kritiek sterker.🧩 Lezing C — “Forensische noodzaak”
Heel soms moet een lichaam verplaatst worden omdat:
Maar hier zit jouw sterkste punt:
Dat is criminologisch correct.
Dus tenzij de put onmiddellijk met hem verbonden kon worden, blijft dit een zwakke motivatie.⚖️ Waar de aflevering waarschijnlijk tekortschiet
Na deze reconstructie kom ik tot een vrij scherpe diagnose:
👉 De aflevering suggereert waarschijnlijk dat de directeur het lichaam verplaatste.
👉 Maar ze dramatiseert het motief en de logistiek onvoldoende.
Dit is een klassiek tv-misdaadprobleem:
Resultaat: kijkers zoals jij voelen terecht dat er puzzelstukken ontbreken.🧠 Mijn professionele lezing
Als scriptanalyse:
Met andere woorden: dit zit in de categorie “dramatisch aanvaardbaar, forensisch twijfelachtig”.
LikeLike