Henrik Morén (1877-1956)

Het is vandaag 65 jaar geleden dat de Zweedse wielrenner uit Stockholm, Henrik Morén, beter gekend als “Murre” Morén, is overleden.

In zijn eigen Stockholm won hij van 1902 tot en met 1910 de individuele tijdrit over niet minder dan 318km, de zogenaamde Mälaren Runt. In 1911 moest hij de overwinning aan Hjalmar Levin laten (zijn naam komt niet voor op de erelijst van dat jaar, dus misschien kon hij om de een of andere reden niet deelnemen), maar in 1912 slaagt hij er opnieuw in de wedstrijd te winnen.
Dat jaar neemt hij ook deel aan de Olympische Spelen van Stockholm, volgens de Wielersite in de discipline“équipe de Suède contre la montre”. In de Guinness Olympics Fact Book van Stan Greenberg is er voor dat jaar echter geen dergelijke discipline voorzien (zoals iedereen wel weet werd deze pas in 1960 ingevoerd in Rome, met al onmiddellijk de dood van Knud Enemark Jensen als gevolg). Volgens Greenberg veroverde de Zweedse ploeg wél de gouden medaille in de wegrit, door samentelling van de tijden van de vier beste renners per ploeg (de gebruikelijke “drie per ploeg” werd pas in 1924 ingevoerd en in 1956 telde men de plaatsen op i.p.v. de tijden).
Op Wikipedia vernemen we hoe de vork aan de steel zat: “De wielerwedstrijden op de Spelen van 1912 waren beperkt tot een wegwedstrijd rond het Mälarmeer, een route die al een succesvolle jaarlijkse wielerwedstrijd was gebleken. (…) Er werd besloten om de wegwedstrijd als tijdrit te houden en alle niet-competitieve wielrenners die als gangmakers optraden te verbieden. Negentien landen schreven 151 atleten in voor de wedstrijd, een groter aantal dan de commissie had verwacht. De grootste groep kwam uit Groot-Brittannië, met twaalf deelnemers uit Engeland, twaalf uit Schotland (“Eco” in onderstaande opgave) en negen uit Ierland. De wedstrijd begon op 7 juli, waarbij de atleten in groepen vertrokken. De eerste groep vertrok om 2 uur ’s nachts, de overige groepen vertrokken met tussenpozen van twee minuten. De afgelegde afstand was 318 kilometer (met 198 mijl was het de langste wielerwedstrijd ooit in de Olympische geschiedenis), waarbij de Zuid-Afrikaan Rudolph Lewis de gouden medaille won in de individuele wedstrijd. Frederick Grubb uit Groot-Brittannië won de zilveren medaille en Carl Schutte uit de Verenigde Staten de bronzen. De gemiddelde posities van het Zweedse team waren beter dan die van hun concurrenten, en zo won het Zweedse team de gouden medaille in de teamcompetitie. De zilveren en bronzen medailles volgden de individuele overwinningen en gingen respectievelijk naar Groot-Brittannië en de Verenigde Staten – waarmee Grubb en Schutte elk een tweede medaille van dezelfde soort wonnen.” Morén zelf werd vijftiende.
1. Rudolf LEWIS (ZAf) en 10h42’39” (29.876 km/u)
2. Fredrik Grubb (Gbr) à 8’45”
3. Carl Schutte (Usa) à 9’59”
4. Léonard Meredith (Gbr) à 17’23”
5. Frank R. Brown (Can) à 18’21”
6. Antti Raita (Fin) à 19’41”
7. Erik Friborg (Sue) à 21’38”
8. Ragnar Malm (Sue) à 25’35”
9. Axel Wilhelm Persson (Sue) à 28’20”
10. Algot Lönn (Sue) à 29’23”
11. Alvin Loftes (Usa) à 31’12”
12. Alex Ekstrom (Sue) à 32’11”
13. Albert Krushel (Usa) à 34’48”
14. Birger M. Andreasen (Nor) à 37’35”
15. Henrik Moren (Sue) à 38’52”
16. John Wilson (Eco) à 39’04”
17. William Martin (Usa) à 41’16”
18. Charles Moss (Gbr) m.t.
19. Werner Karlsson (Sue) à 41’39”
20. Joseph G. Kopsky (Usa) à 44’24”
21. Vilho-Oskari Tilkanen (Fin) à 45’59”
22. Victor Hammond (Gbr) à 46’34”
23. Robert Rammer (Aut) à 47’58”
24. Robert Thompson (Eco) à 48’34”
25. Olaf Meyland Smith (Dan) à 49’42”
26. Franz Lennitz (All) à 51’50”
27. Rudolf Bayer (All) à 52’23”
28. John Becht (Usa) à 52’26”
29. Stanley L. Jones (Gbr) à 56’22”
30. Herbert H. Gayler (Gbr) à 56’22”
31. Adolf Kofler (All) à 56’53”
32. Charles Hansen (Dan) à 57’25”
33. Oswald Rathman (All) à 57’39”
34. Juhani Kankkonen (Fin) à 58’56”
35. John Miller (Eco) à 1h01’22”
36. Georg Warsow (All) à 1h02’45”
37. Francis C. Higgins (Gbr) à 1h03’05”
38. Arthur W. Gibbon (Gbr) à 1h03’21”
39. Charles F. Davey (Gbr) à 1h04’47”
40. Joseph Racine (Fra) à 1h07’53”
41. David M. Stevenson (Eco) à 1h10’16”
42. Alberto Downey (Chi) à 1h10’23”
43. Rudolf Kramer (Aut) à 1h10’33”
44. Otto Männel (All) à 1h10’48”
45. Josef Hellensteiner (Aut) à 1h11’21”
46. Josef Zilker (Aut) à 1h11’59”
47. Paul Henriksen (Nor) à 1h12’44”
48. Johnsen Reinwald (Dan) à 1h13’41”
49. Charles Hill (Eco) à 1h15’17”
50. André Capelle (Fra) à 1h17’09”
51. Gunnar Björk (Sue) à 1h18’10”
52. Aloïs Wacha (Aut) à 1h18’33”
53. Godfried Olsen (Dan) à 1h23’39”
54. Jess-Karl Pike (Usa) à 1h23’42”
55. Wilhelm Rabe (All) à 1h24’16”
56. Jerome Steinert (Usa) à 1h25’53”
57. Josef Rieder (All) à 1h29’53”
58. Carlos Koller (Chi) à 1h31’10”
59. Ernest A. Merlin (Gbr) à 1h33’29”
60. Andreï Apsit (Rus) à 1h35’41”
61. Martin Koch (All) à 1h35’43”
62. Robert Birker (All) à 1h36’48”
63. Bohumil Rames (Boh) à 1h37’33”
64. Anton Hansen (Nor) à 1h37’44”
65. René Ganget (Fra) à 1h37’53”
66. Frans-Albert Väre (Fin) à 1h38’50”
67. Arturo Friedemann (Chi) à 1h43’41”
68. Michaël Walker (Irl) à 1h45’10”
69. James Stevenson (Eco) à 1h45’11”
70. George Corsar (Eco) à 1h45’30”
71. Francis Guy (Irl) à 1h48’40”
72. Vald Nielsen (Dan) à 1h49’30”
73. Istvan Muller (Hon) à 1h56’49”
74. José Pedro Torres (Chi) à 1h57’00”
75. Janos Henszely (Hon) à 1h59’37”
76. Hermann Smiel (All) à 2h06’22”
77. Gyula Mazur (Hon) à 2h08’16”
78. George Watson (Can) à 2h09’43”
79. Carl Lüthje (All) à 2h17’52”
80. Ralph Mecredy (Irl) à 2h21’00”
81. John Walker (Irl) à 2h33’11”
82. Matthew Walsh (Irl) à 2h48’38”
83. Georges Valentin (Fra) à 2h51’20”
84. Ignatz Teiszenberger (Hon) à 2h55’56”
85. Bernard J. Doyle (Irl) à 2h58’32”
86. Frank A. Meissner (Usa) à 3h08’43”
87. Vaclav Tintera (Boh) à 3h27’55”
88. Bohumil Kubrycht (Boh) à 3h28’42”
89. Etienne Chéret (Fra) à 3h32’39”
90. Arthur J. Griffiths (Eco) à 3h32’45”
91. Gaston Alancourt (Fra) à 3h41’20”
92. Pierre Peinaud (Fra) à 4h07’20”
93. André Lepère (Fra) à 4h20’39”
94. Alexis Michiels (Fra) à 4h33’20”
Maar nog straffer is dat Morén ook in 1921 (dus op 44-jarige leeftijd!) nog tiende werd in het wereldkampioenschap voor amateurs dat dat jaar in Kopenhagen werd verreden en gewonnen door zijn landgenoot Gunnar Sköld.

Ronny De Schepper (met dank aan Jan De Smet)