Het stikstofdebat. In Nederland nogal een issue, met langs elke provinciale weg rissen omgekeerde vlaggen als vlammende uitingen van het boerenprotest. Maar ook België ontkomt er niet aan. Langs de Expresweg, op de terugweg van de kust, zag ik nog wel een Belgische driekleur wapperen bij een boeren bedoening. Weliswaar opgehangen op de reguliere manier, maar toch alleszins een vermetele blijk van weerstand. Want ja, ondersteboven gaat eigenlijk niet. Wat moet er dan boven, zwart of rood. Een duivels dilemma, zeg nou zelf.

Veel gemakkelijker is het om de rode boerenzakdoek als het universele boerenprotest-statement te omarmen. Alom tegenwoordig zijn ze in ieder geval hier te lande. Overal zie je ze.
Dan komt bij mij Cees Paymans weer in beeld. De Nederlandse kampioen bij de amateurs van 1953 die zijn hele rennersleven een rode boerenzakdoek als “sjaaltje” droeg (“Een beetje bijgelovig was ik toch ook wel, hoor. Die rooie zakdoek als talisman bijvoorbeeld. Altijd om gehouden. En het liefst droeg ik een geel tricot. Van L’Express of zo’n geel-zwart ding van TWC Pijnenburg”, dixit Cees ).
Hieronder een excerpt uit een longread, van alweer een tijdje terug, over Cees. Met een foto van Cees als winnaar in Vosselaar 1950 (let op de begerige blikken van de jeugd) én als primus in de Tilburgse wijk Den Besterd ook in die jaren. Cees steeds uitgedost dus met de gekoesterde rode boerenzakdoek.

HET SJAALTJE
Outsider Cees Paijmans

Kloing, kloing, deng a deng. Kloing, kloing deng a deng… Uit de luidsprekers knalt Kon-Tiki van de Shadows. Hank Marvin spuit weg op zijn Fender Stratocaster gitaar. Het is weer koers. Dit keer vlak bij ons voor de deur.
De ronde van het Genderdal, een splinternieuwe Eindhovense wijk, in de early sixties. Die natuurlijk nog opgetuigd moest worden met een kerk. Om lief en leed in sereniteit met elkaar te beleven. Onze bouwpastoor heeft geld nodig. Veel geld. En daarvoor worden alle registers opengetrokken. Van oudpapier- tot oliebollenactie, van fancyfair tot wielerronde.

DE OUTSIDERS
Veel zal het de renners niet geïnteresseerd hebben. Als zij straks maar met een prijs naar huis konden. Geklasseerd worden, daar ging het toch om. Honderd kilometer jachten en jagen op een stratenrondje van niks. Voetballen deed je voor de lol, maar bij het fietsen ging om de prijzen. Echte sport, de rest, dat waren immers alleen maar spelletjes.
Wie zou de kastanjes uit het vuur gaan slepen. Adje van Kemenade misschien, zo vlak bij zijn ouderlijk huis. Of Theo Rutten, die “zenuwrenner” uit Leende. Tom Brekelmans uit Strijp was ook weer in goeden doen. Jonge goden, stuk voor stuk. Voor ons toch. Al die anderen, och die deden er eigenlijk nauwelijks toe. Zeker niet die drie opa’s die ook nog mee aan het vertrek stonden. Ze waren vast al achter in de dertig of misschien wel ouder. In die dagen een fossiele leeftijd voor een amateur. De meeste renners hingen bij hun trouwen – zo vooraan in de twintig- de koersfiets aan de wilgen. Brood op de plank moest er komen voor vrouw en kiendjes. Want die waren er ook al voor ze er erg in hadden.
Hier en daar stootte men elkaar al eens aan: “die aauw manne denke toch nie dae ze hier nog kenne volge, zeker”. Toch straalden ze wel zelfvertrouwen uit. Piet van As uit Roosendaal met zijn kale kop. Tilburger Theo van de Wiel, die zo scherp als een scheermes oogde. En dan de derde man, met zijn gedateerde bloempotcoupe en hoornen bril. Hij had ook nog een sjaaltje om zijn nek geknoopt. Als enige van het hele veld. De showsjaaltjes, die voordien iedereen droeg, waren al een tijdje uit de mode. Alleen Cees Paijmans reed er nog mee. En dan niet een wuft zijdeachtig gevalletje. Nee, Cees had een rode boerenzakdoek omgeknoopt. Op het eerste oog een beetje een anti-coureur.
De koers barstte los en onze drie oudgedienden draaiden lustig mee. En toen de finale aanbrak begon de speaker zelfs de “rappe outsider Cees Paijmans uit Tilburg” tot favoriet voor de zege te bombarderen. Door de meeste toeschouwers, gespeend van kennis van het Engels, werd het begrip outsider geassocieerd met ouderdom. In ieder geval aan een gevorderde leeftijd. De microfonist wist ook niet beter.
Maar zie het wonder geschiedde. Toen de kruitdampen opgetrokken waren bleken alle drie de “outsiders” bij de eerste tien gereden te hebben.

UN SCHÒN MESKE
Intrigerende figuren. Vooral Cees met zijn rode zakdoek. Eigenlijk hoorde daar nog een om het lijf geknoopte tube bij. Net als toen, op die foto van hem uit ’50 in Vosselaar. Vosselaar was het dorp van Karel Kaers, die vooroorlogse wereldkampioen bij de profs. Een absoluut monument in de Belgische Noorder-Kempen.
Cees Paijmans had ze er allemaal opgelegd die dag. Winnaar. En aan de streep stond de kleindochter van Karel de Grote als rondemiss. “Un verekkes schòn meske”. Cees ziet het nu, 58 jaar later nog zo voor zich. “Ge moet maar eens langskomen” had ze in zijn oor gefluisterd. “Mar ik vreej toen al zo’n bietje mí ons Annie en dan doede zoiet nie, hè. Thijs Roks stond erbij en d’n dieje was stik- en stikjaloers”.
Was Karel Kaers al ooit wereldberoemd, Cees zou dat op enig moment zeker niet minder zijn. Althans in het Tilburgse. Maar daarover later meer.
De jonge Cees had het niet van vreemden, die aandrift voor het fietsen. Vader Wim Paijmans was in de dertiger jaren al een van de matadoren geweest op de TWEM, de Tilburgse Wieler- en Motorbaan. Eerst als sprinter en later schitterde hij achter de motor. Hij had daar nog geduelleerd met het icoon Jan “Kanonbal” Pijnenburg. Maar desondanks hield de ouwe Paay zijn zoons het liefst zo ver mogelijk weg van de wielersport. Dat fietsen was niks. Geen droog brood mee te verdienen. Nee, ze moesten straks met pa en ma mee naar de markt. In de ambulante handel in zoetwaren, koekskes en snoepkes, daar lag hun toekomst. Bovendien moest Cees eerst maar eens zijn school afmaken. Ceesje deed het goed daar op het Odulphus college. “Ik zat op de HBS tussen de zonen van ut groot van Tilburg. Van de families Mutsaers, van Puijenbroek, Schreuder. Fabrikáánte, dokters, advocaten…”

Theo Buiting

(wordt vervolgd)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.