Theo’s Buitelingen (40): Cees Paymans (deel vier)

Theo’s Buitelingen (40): Cees Paymans (deel vier)

“Ik was een eigengereid manneke, hoor. Van de andere kant konden ze me ook wel enorm opnaaien. Zo had ik ingeschreven voor een koers in Dongen. Veel slechte weg; het deed wat Bels aan. Onze buurman zei: dae kende gij helemoal nie Cees. Zoiets moesten ze niet tegen mij zeggen. Ik ben van het hele spul weggereden. Met een halve ronde voorsprong kwam ik binnen. Van hetzelfde laken een pak in Geldrop, met die kasseienhelling. Halfkoers gaan lopen en alleen aangekomen. Een volle auto met premies, inclusief een complete fiets. Thuis gekomen meteen door naar die verrekte buurman om het hem onder zijn neus te wrijven”.

Lees verder “Theo’s Buitelingen (40): Cees Paymans (deel vier)”

Theo’s Buitelingen (39): Cees Paymans (deel drie)

Theo’s Buitelingen (39): Cees Paymans (deel drie)

Tilburg ontving de nieuwbakken kampioen met alle egards. Een vorstelijke rondrit in een open Pontiac. Een zegetocht langs alle gewijde plaatsen. Van café de Korenbloem naar café Belvédère. Dan een korte stop bij café J. van Geloven, het clubhuis van wielerclub “ ’t Abattoir”. Weer terug naar Belvédère waar werkelijk tout Tilburg aantrad om de laureaat te feliciteren. Van het Gemeente Bestuur tot de St. Nicolaas Vereniging Zuid. Om maar enige instituties van naam en faam te noemen. Maar de show werd absoluut gestolen door de kinderfanfare “Veul geweld veur weinig geld”. Moeder Paijmans moest zelfs een traantje wegpinken.

Lees verder “Theo’s Buitelingen (39): Cees Paymans (deel drie)”

Theo’s Buitelingen (38): Cees Paymans (deel twee)

Theo’s Buitelingen (38): Cees Paymans (deel twee)

Toch bleef er iets knagen in de jonge Cees. Ergens onder zijn hersenpan hoorde hij nog steeds die woorden van Jan Pijnenburg: “Paaijke as gij mì oew fietske deur di hoog bochte kent rije , krijde van mij unne gulde”. Een jaar of vijf zal hij toen geweest zijn, in 1935 of zo. Op zijn eerste fietske met vader meegekomen naar de TWEM. Makkelijk beloven van de Pijn. Die bochten van de TWEM waren akelig steil. Daar vielen geroutineerde coureurs soms nog uit.

Lees verder “Theo’s Buitelingen (38): Cees Paymans (deel twee)”

Theo’s Buitelingen (37): Cees Paymans en het stikstofdebat

Theo’s Buitelingen (37): Cees Paymans en het stikstofdebat

Het stikstofdebat. In Nederland nogal een issue, met langs elke provinciale weg rissen omgekeerde vlaggen als vlammende uitingen van het boerenprotest. Maar ook België ontkomt er niet aan. Langs de Expresweg, op de terugweg van de kust, zag ik nog wel een Belgische driekleur wapperen bij een boeren bedoening. Weliswaar opgehangen op de reguliere manier, maar toch alleszins een vermetele blijk van weerstand. Want ja, ondersteboven gaat eigenlijk niet. Wat moet er dan boven, zwart of rood. Een duivels dilemma, zeg nou zelf.

Lees verder “Theo’s Buitelingen (37): Cees Paymans en het stikstofdebat”