40 jaar geleden
Release van “Wings over America”, de driedubbele live-elpee van de groep van Paul McCartney.

Ik heb ze me destijds niet aangeschaft, maar ik heb ze wel opgenomen (via een ontlening uit de Mediatheek?) en ik kon ze best wel appreciëren, al is een driedubbele elpee er altijd wat “over” en kon men het best met een dubbele stellen. Maar wat lees ik op de website “De krenten uit de pop” van Erwin Zijleman? Wings Over America was in 1976 volgens de critici geen opzienbarende of zelfs een behoorlijk overbodige live-plaat. Wings, de band waarmee Paul McCartney The Beatles probeerde te vergeten, was al lang over haar hoogtepunt heen en stond op het punt van omvallen, zeker na de dramatisch slechte studioplaat Wings at the Speed of Sound. De band zou met het zoetsappige London Town nog één keer succes oogsten, wat in het jaar na de eerste punkgolf best opvallend was, maar ging vervolgens roemloos ten onder. 1976 stond in het teken van de disco en liet de eerste voortekenen van de punk zien. Toch zaten er wel degelijk mensen op een live-plaat van Wings te wachten, al is het maar omdat de wereldtour waarvan de plaat verslag doet destijds alle bezoekersrecords brak.” Bij het heruitbrengen van de elpee in 2013 (als dubbel-CD) merkt Zijleman echter op: “In 2013 blijkt de plaat ook in muzikaal opzicht interessanter dan verwacht. (…) Het oeuvre van Wings kan natuurlijk niet tippen aan dat van The Beatles, maar heel wat bands zouden tekenen voor het stapeltje platen dat de Britse band met Paul en Linda McCartney in de gelederen uitbracht. (…) Allereerst blijkt Wings zelf garant te staan voor een serie ijzersterke songs en speelt de band opvallend hecht, waarbij met name het prima basspel van Paul McCartney de aandacht trekt. Hiernaast valt op dat alle leden van de band hun solodingetje mogen doen (ikzelf was natuurlijk helemaal weg van de manier waarop Denny Laine “Go now” mocht brengen, RDS), maar veel interessanter is natuurlijk de aandacht voor het werk van The Beatles. Het aanwezige publiek wordt zo ongeveer gek wanneer de eerste Beatles songs uit de speakertorens komen en dat is ook niet zo gek. Voor het eerst in jaren zijn de Beatles klassiekers weer live te horen en dat doet wat met je. Zelfs wanneer je er niet bij was maar 37 jaar later voor het eerst wordt geconfronteerd met dit historische moment.”
50 jaar geleden
Afscheid van Rik Van Steenbergen in zijn geliefde Antwerpse Sportpaleis.
75 jaar geleden
Geboorte van de Amerikaanse kindacteur Tommy Rettig. Hij is bij ons vooral bekend van de televisiereeks “Lassie”, waarin hij van 1954 tot 1957 de hoofdrol vertolkte.
80 jaar geleden
Dood van de Italiaanse toneelschrijver Luigi Pirandello.
120 jaar geleden
Creatie van “Ubu Roi” van Alfred Jarry.
270 jaar geleden
Dood van de Italiaanse componist Teodorico Pedrini. Ik heb het over hem in mijn artikel over barokmuziek in China. Net als de westerse vorsten wenste keizer Kangxi (1654-1722), wiens vrouwen clavecimbel konden spelen en wiens eunuchen zongen in de traditie van westerse castraten, ook een hofcomponist en daarom werd Teodorico Pedrini (1671-1746) met die opdracht naar China gestuurd. Hij miste echter zijn boot en, ongelooflijk maar waar, kwam zo in een maalstroom van avonturen terecht (o.a. in Amerika), zodat hij pas tien jaar na zijn vertrek (1711 i.p.v. 1701) op zijn bestemming aankwam! Gelukkig had de pater een sterk gestel, zodat hij na Kangxi nog twee andere keizers kon dienen/onderwijzen, Yong Zheng en Qian Long. Omdat hij pater was, gebruikte hij wel het doorzichtige pseudoniem Nepridi voor zijn composities. Alhoewel hij geen Chinese invloeden in zijn oeuvre verwerkte, klinkt het toch een beetje “vreemd”, omdat hij door zijn isolement begon af te wijken van de Corelli-traditie waarin hij was grootgebracht.

Een gedachte over “Het gebeurde op 10 december

  1. Het probleem bij de Wings albums is dat de verwachtingen te hoog waren. Men wou altijd vergelijken met The Beatles, en die vergelijking is niet eerlijk.
    Als je vandaag die LP’s (London Town, Red rose speedway …) her-beluistert zonder vooroordelen, dan ontdek je een pak leuke nummers.
    Globaal genomen ben ik meer onder de indruk van de bas van Paul op de Beatle-platen. Bij Wings was hij meer groepsleider, en werd de bas ook door andere groepsleden bespeeld.
    Het sterk punt van Paul is natuurlijk zijn gevoel voor melodie, dat zich ook in de baslijnen vertaalt. Zelfs Jaco Pastorius heeft dat erkend.
    Een van de sterkste baspartijen zit m.i. op het nummer Something (Abbey Road). Ik ken de partij van achter naar voor.
    De solo van Harrison is hier overigens één van de mooiste gitaarsolo’s uit de popgeschiedenis. Niet snel of technisch, maar onwaarschijnlijk gevoelig, met een prachtige notenkeuze.
    Een andere baslijn, maar eigenlijk meer een riff is die in Come Together.
    Een leuk weetje : de noten leunen nauw aan bij een thema uit de jazzmuziek (Footprints van Wayne Shorter).
    Ook For no one zit bijzonder stevig in mekaar.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s