Kingsley Amis (1922-1995)

Vandaag is het al twintig jaar geleden dat de Engelse auteur Kingsley Amis is overleden. Hij wordt wel eens de meest picareske onder de moderne schrijvers genoemd. Zoals we hem herinneren, is het haast niet te geloven, maar bij zijn debuut mocht hij tot de angry young men worden gerekend.

In 1941 kocht de 19-jarige Kingsley Amis zich een lidkaart van de Britse Communistische Partij. Een kleine dertig jaar later bazuinde hij uit dat hij heel bewust en heel overwogen voor de Tory’s had gestemd. En op het eind van de jaren tachtig omschrijft hij zichzelf als een Thatcherite (een fanatieke Thatcher-adept). We zijn dus heel ver weg van de ‘angry young man’ die in 1954 doorbrak met “Lucky Jim”, een boek waarin hij het Britse academische milieu (en nog veel meer dan dat) te kakken zette door aan te tonen dat ondanks de zogenaamde “democratisering” het toch nog altijd de kinderen uit de upper class waren die met de beste baantjes gingen lopen.
In “The Old Devils” (Booker Prize van 1986) richt Amis daarentegen al zijn sarcasme op socialisten, homofielen en kleurlingen. Het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime daarentegen en de haviken in de Israëlische en Amerikaanse regeringen, die kregen wél lof toegezwaaid. Toegegeven, hij deed het op zo’n overdadige manier dat je je kon afvragen of het allemaal nog wel gemeend was, maar toch…
In “Difficulties with girls” uit 1989 schetst hij een portret van de Swinging Sixties aan de hand van een uitgever die voortdurend met een Che Guevara-baret op het hoofd loopt. Toch gaat het hier niet in de eerste plaats om een politieke kritiek, maar vertonen de personages eerder gelijkenissen met die uit “Take a girl like you”, zijn roman uit 1960.
Misogynie is dan ook een constante in heel zijn werk. Ook in “The Russian Girl” uit 1992, waarin Anna Danilova, een jonge Russische dichteres, aan hoofdfiguur Richard Vasey vraagt om als eminent geleerde ervoor te zorgen dat hij een proces op gang brengt om haar broer uit een Russische gevangenis te krijgen. Vasey wil dat wel doen aangezien hij verliefd is op haar, maar tegelijk vindt hij haar poëzie zo slecht dat hij zich afvraagt hoe hij haar op die manier moet gaan aanprijzen. Slechts op het einde van het boek neemt hij een beslissing.

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.