Peter Ustinov (1921-2004)

07Het is vandaag ook tien jaar geleden dat de acteur Peter Ustinov is overleden.

Peter Ustinov werd in Londen geboren als kind van een Russisch-Duitse vader en een Franse moeder. Hij studeerde aan de London Theatre Studio (1937-1939). Na zijn militaire dienst tijdens de Tweede Wereldoorlog nam zijn filmcarrière een hoge vlucht. In 1951 zakken de Amerikanen naar de leegstaande Romeinse Cinecittà-studio’s om er “Quo Vadis” met Peter Ustinov als keizer Nero te draaien. Het monstersucces deed de studio’s weer op volle toeren draaien en met wat de Amerikanen hadden achtergelaten aan decors en rekwisieten werden zogenaamde peplumfilms gedraaid.
Tegelijk breidde Ustinov zijn werkzaamheden uit tot schrijven; zijn eerste succes op dit gebied beleefde hij in 1951 met The Love of Four Colonels. Zijn carrière als dramaticus verliep parallel met zijn acteerwerk. Zijn bekendste werk was Romanoff and Juliet uit 1956.
Tot zijn bekendste filmrollen behoren die in The Sundowners (1960) met verder onder meer Deborah Kerr en Robert Mitchum, een avonturenfilm met het nodige drama. Daarna speelde hij Lentulus Batiatus in Spartacus (1960). Zijn tegenspeler Kirk Douglas aanhanger van “the method”. Dat bleek b.v. tijdens de opnames van “Spartacus”, tot grote ergernis van Ustinov. Tijdens een liefdesscène met Jean Simmons liet Douglas muziek van Rachmaninov spelen, “om zich beter te kunnen inleven“. “Alhoewel er in 70 vóór Christus weinig sprake was van Rachmaninov,” aldus Ustinov. Toen men met de postproductie bezig was, meer bepaald het opnieuw inspreken van de dialogen, moest Ustinov op een zeker moment een bericht naar Kirk Douglas brengen. Toen hij in de studio kwam, zag hij tot zijn stomme verbazing dat Douglas op de vloer lag met de armen gespreid, alsof hij op een kruis hing, want dat was de scène die hij aan het inspreken was. Ustinov ging ook op de grond liggen (net alsof hij naast Douglas gekruisigd was) en gaf hem op die manier de boodschap door. Mister Douglas was not amused. Voor zijn rol in Spartacus zou Ustinov een Oscar voor beste mannelijke bijrol krijgen en vier jaar later nogmaals, deze keer voor zijn rol in Topkapi. Tussendoor was hij Kapitein Vere in Billy Budd (1962). Zelf zag ik hem het liefst in “Blackbeard’s ghost” uit 1968 van Robert Stevenson. Wat ik me daar vooral van herinner is de hilarische finale op het atletiekterrein…
Over hilarische scènes gesproken, in 1976 was Peter Ustinov te gast in een aflevering van The Muppet Show. Een jaar later verscheen zijn autobiografie Dear Me.
Ook vertolkte hij in zes films de rol van Hercule Poirot (foto), naar de boeken van Agatha Christie. Dit deed hij voor het eerst in Death on the Nile (1978). Ustinov was the tenth actor to play Poirot in film & TV. Albert Finney was initially asked to reprise his role as Poirot from Murder on the Orient Express (1974). However, he had found the make-up he had to wear for the first movie very uncomfortable in the hot interior of the train, and on realizing that he would have to undergo the same experience, this time in temperatures exceeding 100 degrees Fahrenheit, he declined the role. Filming had actually to be stopped every day at noon for around two hours because temperatures reached around the 130 degrees Fahrenheit mark at that time. To accommodate this, make-up calls were scheduled for 4 am with filming starting at 6 am. On this, veteran actress Bette Davis (Mrs.Marie Van Schuyler) once quipped: “In the older days, they’d have built the Nile for you. Nowadays, films have become travelogues and actors stunt men”.
Peter Ustinov was the former brother-in-law of Angela Lansbury as he was married to her elder half-sister Isolde Denham from 1940 to 1950. Angela Lansbury plays the author Salome Otterbourne; in Murder, She Wrote: Death ‘N Denial (1995) (also whodunits, where Lansbury is the heroine sleuth), playing in Egypt, a character is called Sally Otterburn.
In Evil Under the Sun (1982) the original setting of the novel was moved to an island in the Adriatic Sea “somewhere west of Suez”, a setting played by the exotic Spanish island location of Majorca. The film’s screenwriter Anthony Shaffer once said of this: “The location is important. The island should be a star. Just as the Nile steamer [in Death on the Nile (1978)] and the Orient Express [in Murder on the Orient Express (1974)] were stars”. Majorca also was at the time the home of the film’s director Guy Hamilton.
In 1984 was Peter Ustinov ongewild getuige van de moord op India’s premier Indira Gandhi. Ze zou door hem geïnterviewd worden voor een documentaire op de Ierse televisie. Onderweg werd ze echter door haar twee lijfwachten vermoord.
Ustinov sprak vloeiend Engels, Frans, Duits, Italiaans, Russisch en Spaans. Daarnaast sprak hij enig Turks en modern Grieks. Hij heeft zich zelfs enige woorden Nederlands machtig weten te maken, hetgeen hij graag etaleerde bij verschijningen op de Nederlandse televisie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s