“Hawaï Tattoo” van The Waikikis

Naar aanleiding van een vraag in de Canvascrack van gisteren zou ik het graag eens hebben over “Hawai Tattoo” van The Waikikis (oktober 1961). Volgens de informatie die Herman Van Molle hierbij verstrekte, werden er van dit plaatje immers meer dan 600.000 exemplaren verkocht. Mijn vraag is dan ook: waarom komt dit nummer dan niet voor op die fameuze top tien die u o.a. hier kunt vinden?

Men zou kunnen stellen: oh, dat is eenvoudig, die 600.000 exemplaren die werden zowat overal ter wereld verkocht, behalve in de VS en dan kan het nummer uiteraard niet voorkomen in die top tien.
Maar sta me toe hieraan te twijfelen. Het gaat tenslotte over (pseudo-)Hawaiaanse muziek en Hawaï is niet voor niks de vijftigste staat van de Verenigde Staten. Bovendien is de groep genoemd naar het populairste strand van Hawaï (dat was juist de vraag in de Canvascrack). Dus het lijkt me haast uitgesloten dat er dan in de VS zelf geen belangstelling zou hebben bestaan voor het plaatje.
Of misschien is het die “pseudo” in de vorige zin die het ‘m doet? Alweer twijfelachtig. Ik weet niet of u die documentaire kent over hoe de andere staten van de VS met een Hollywood-bril naar Hawaï kijken, anders zult u wel gemerkt hebben dat er daarin weinig sprake is van “authentieke” cultuur. Het is allemaal één grote mythe en dit opgewekte plaatje misstaat daar helemaal niet in.
Nee, persoonlijk denk ik eerder dat de persoon of personen die dat lijstje hebben samengesteld, over het hoofd hebben gezien dat het hier over een Belgisch groepje gaat. Maar ja, dat kan ik niet bewijzen, als ik niet weet op welke plaats in de Amerikaanse hitparade dit nummer is geraakt. Misschien is er iemand die dat wél weet?
En misschien weet die dan ook wie er heeft meegespeeld op dat plaatje en de elpee waaruit het is getrokken? En of dat groepje dan ook ooit live heeft opgetreden? Herman Van Molle liet zelf twee namen vallen: die van accordeonist Oscar De Naeyer en van drummer Freddy Rottier. Vooral bij de naam van De Naeyer fronste ik de wenkbrauwen, want een accordeon is er in de verste verte niet te horen. Zoals het bij “Hawaïaanse” muziek past, wordt de hoofdrol opgeëist door de steelguitar. En daarom vroeg ik me af of die dan werd gespeeld door Oscar De Naeyer die ongetwijfeld meer dan één “trick up his sleeve” had…
Van Danny Van Broeck kreeg ik hierop het volgende antwoord:
“Het zou toch wel eens kunnen dat er 600.000 exemplaren van Hawaii Tattoo werden verkocht, maar dan wel in twee keer. Het nummer werd opgenomen in 1961 (hit in 1962 in Vlaanderen, Nederland en Duitsland) en pas in 1964 gereleased in de USA en Canada (en ook UK).
Hierbij de chartlists van dit nummer:
Vlaanderen: 2 maanden met een 18de plaats als hoogste notering in januari 1962;
Nederland: 5 maanden met een 10de plaats als hoogste notering in oktober 1961 en nog eens 3 maanden met een 12de plaats als hoogste notering in juni 1962;
Duitsland: 6 maanden met een 4de plaats als hoogste notering in februari 1962;
US Billboard: 9 weken met een 33ste plaats als hoogste notering in december 1964;
Canada: 15 weken met een 2de plaats als hoogste notering in november 1964;
UK: 2 weken met een 41ste plaats als hoogste notering in maart 1965;
Het album “Hawaii Tattoo” bereikte de 93ste plaats in de Billboard Hot 200 van 1965.
Ik vind nergens enige verwijzing naar een bijdrage van Oscar De Naeyer: de oorspronkelijke studiosamenstelling die de eerste versie opnam, waren Willy Albimoor op piano, Jo Van Wetter op gitaar, Jean Hunstadt op bas en Freddy Rottier op drums (al spreken sommige bronnen ook van ene Jo De Muynck). Ik vermoed dat deze groep nooit buiten de studio heeft opgetreden.”
Quod erat demonstrandum, zoals Bart De Wever zou zeggen. Dit liedje hoort dus WEL in hoger genoemde top tien thuis. Maar eigenlijk meer nog: nadat Raymond Thielens mij er al op had gewezen dat de plaats die men aan “Marina” van Rocco Granata toebedeelt, niet juist is, is het nu wel duidelijk dat deze lijst van Belgische platen in de Billboard-hitparade zoals deze oorspronkelijk in Het Nieuwsblad is verschenen, geen enkele “wetenschappelijke” fundering kent. Waarmee ik dus hic et nunc beslis dat wij, bij gebrek aan beter, voorlopig wel van deze lijst zullen blijven vertrekken, maar dat we die zelf zullen aanpassen aan de hand van bewijsmateriaal in ons bezit.
Dus na de correcties door Danny en Raymond ziet deze lijst er nu als volgt uit:
1.Soeur Sourire: Dominique (1963): hoogste notering 1
2.Technotronic: Pump up the jam (1989): 2
3.The Chakachas: Jungle fever (1972): 8
4.DHT feat.Edmée: Listen to your heart (2005): 10
5.Lasgo: Sometimes (2003): 11
6.Rocco Granata: Marina (1959): 31
7.The Waikikis: Hawaï Tattoo (1964): 33
8.Plastic Bertrand: Ca plane pour moi (1978): 39
9.Soulsister: The way to your heart (1997): 41
10.2 Unlimited: Get ready for this (1991): 53

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.