Guido van Heulendonk wordt zestig

De Gentse schrijver Guido van Heulendonk, alias Guido Beelaert, wordt vandaag zestig jaar. Hij is dus van hetzelfde jaar als ik en heeft eveneens Germaanse gestudeerd in Gent, maar toch heb ik hem destijds nooit ontmoet. Dat gebeurde pas in november 1999…

In november 1999 organiseerde de Bond van Gentse Germanisten zijn laatste Jaarvergadering van de eeuw, ja zelfs van het millennium. Wat kon er gepaster zijn dan u bij die gelegenheid een literaire middag te presenteren onder gelijkgezinden? Er werden drie schrijvers uitgenodigd om uit hun werk te komen voorlezen. Niet toevallig ging het om drie Gentse germanisten: Stefan Hertmans, Roel Van Londersele en Guido Van Heulendonk. Ook al niet toevallig is het, dat zij alle drie in 1974 zijn afgestudeerd.
Guido van Heulendonk staat in het hoger onderwijs (lector Engels, Mercator-Henleykaai). Hij debuteerde in 1985 met “Hoogtevrees” (verfilmd en bekroond). In 1988 volgde “Logboek van een narrenschip” en in 1991 “De echo van de raaf” (verhalenbundel, geïnspireerd door Poe, over wie hij zijn licentieverhandeling schreef). Iedereen kent wel op zijn minst de titel van zijn werk “Paarden zijn ook varkens” (1996). Minder opgemerkt was “De vooravond” (Arbeiderspers, eind ’93), een monoloog van ene Dominiek Versteeg, succesvol headhunter minder succesvol liefdeshunter, die terugblikt op zijn leven aan de vooravond van wat zijn dood zou moeten zijn (bij een bijna dood ervaring twintig jaar eerder had hij zijn eigen grafzerk met de datum van zijn overlijden gezien: 9 april 1991).
Prof.Boehm wordt als prof.Schmidt opgevoerd in “Paarden zijn ook varkens”, een roman die in 1995 weliswaar de Gouden Uil van Humo kreeg, maar die ikzelf toch niet zo heel veel kwaliteiten zou toedichten. Nochtans moeide Van Heulendonk zich ook in het Brusselmans/De Meulemeester-debat met de stelling: “Als ik de keuze krijg tussen het niet-tot-stand komen van geniale kunst (gesteld dat zoiets bestaat) en vermijding van gratuite kommer en kwel, dan kies ik onvoorwaardelijk voor het laatste. Ik beleid het Kunst-Is-Onaantastbaar credo niet. Kunst is maar kunst. Ik ben bereid een brok geniale kunst te missen, als iemand, waar ook ter wereld, daar zijn voordeel mee doet. Een piramide in ruil voor wat slavenlevens. Een boek in ruil voor een niet aan de schandpaal gespijkerde sukkel. Ook zonder Shakespeare zouden we de twintigste eeuw hebben gehaald – even vrolijk, even voldaan.” (Standaard der Letteren, 7/12/2000)
Wat mij vooral stoorde waren een aantal slordigheden à la Jan Lampo (van de Antwerpse lichting!). Zo dateert “Sgt.Pepper’s” uiteraard uit 1967 en niet uit 1968 (p.44), is “Back to the future” van Robert Zemeckis en niet van Steven Spielberg (p.153) en is het “All creatures great and small” (p.172). In dit laatste geval (die meteen ook de titel zou moeten verklaren) zou het theoretisch om een opzettelijke “misquote” kunnen gaan, maar ik denk het niet. Een andere merkwaardige fout is de “alfabetische lijst” van het “cognossement” die niet mag worden verstoord (p.168-169), maar die al verstoord is, want “olijfpit” komt voor “moer”! Is het nu echt te veel gevraagd om dat alles een beetje te checken?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.