Jef Geeraerts, “de man met de zweep”

14 jef geeraertsHet is vandaag 45 jaar geleden dat Jef Geeraerts de staatsprijs kreeg voor “Black Venus”. Merkwaardig genoeg werd het boek haast tegelijk uit de handel genomen door Alfons Vranckx, toenmalig minister van justitie. In de jury was de socialist Piet Van Aken uit verontwaardiging opgestapt, dit in tegenstelling tot de katholieke professor Marcel Janssens. Ook andere katholieken zoals André Demedts en Albert Westerlinck verdedigden het boek, maar de grootste supporter was Marnix Gijsen die in Humo liet optekenen: “Mensen lief, daar zijn wij allemaal kleine mannetjes tegen, zowel in Nederland als in Vlaanderen.”
Lees verder “Jef Geeraerts, “de man met de zweep””

Renate Rubinstein (1929-1990)

In 1985 was er “Nee heb je” van Renate Rubinstein, die op 23 november 1990 op 61-jarige leeftijd overleed aan MS. Ze werd geboren in Berlijn in 1929 en is pas in 1939 naar Nederland gekomen. Het mocht overigens niet baten: haar vader overleed in Auschwitz, met haar moeder verzoende ze zich slechts op deze haar sterfbed. Na de oorlog gaat Rubinstein naar het Vossius-Gymnasium, dat ze voortijdig verlaat. Ze werkt een tijdje bij uitgeverij van Oorschot en aan het begin van de jaren vijftig woont ze enkele jaren in een kibboets in Israël. In 1955 keert ze terug en begint ze aan een studie politieke en sociale wetenschappen aan de UvA. Ze ontmoet er Aad Nuis, met wie ze in 1956 trouwt. Het huwelijk met Aad Nuis liep op de klippen, waarna Rubinstein trouwt met psycholoog Jaap van Heerden. Ook dit huwelijk loopt na 12 jaar spaak. Renate Rubinstein schrijft er een zeer openhartig verslag over in Niets te verliezen en toch bang (1978). Pas na haar dood verschijnt Mijn beter ik (1991), waarin haar jarenlange geheime verhouding met Simon Carmiggelt wordt onthuld.
Lees verder “Renate Rubinstein (1929-1990)”