Op 3 augustus 1955 verbeterde Roger Moens (foto Joop van Bilsen via Wikipedia) in het Bislett Stadion in Oslo het zestien jaar oude wereldrecord op de 800 m van de Duitser Rudolph Harbig (1913-1944) en bracht het op 1.45,7. Voor die prestatie kreeg hij dat jaar de Nationale Trofee voor Sportverdienste. Zijn record zou zeven jaar lang standhouden, tot het in 1962 door de Nieuw-Zeelander Peter Snell werd verbeterd. Als Belgisch record werd het pas in 1975 verbeterd door Ivo Van Damme

Roger Moens (Erembodegem26 april 1930) is een voormalige middellangeafstandsloper, die gespecialiseerd was in de 400 m en de 800 m. In deze disciplines behaalde hij vele prijzen. Zo werd hij veertien maal Belgisch kampioen, verbeterde het wereldrecord en vertegenwoordigde België tweemaal op de Olympische Spelen, waarbij hij eenmaal een zilveren medaille veroverde.

Roger Moens legde zich aanvankelijk toe op de 400 meter, de afstand waarop hij in 1952 zonder veel succes succes debuteerde op de Olympische Spelen. Als tweeëntwintigjarige besloot hij dan over te stappen naar de 800 m.

Moens verbeterde op 8 augustus 1956 samen met zijn landgenoten BallieuxLangenus en Leva ook het wereldrecord op de 4 x 800 m estafette met een tijd van 7.15,8 (thans 7.02,43).
Toch ging hij dat jaar niet naar de Olympische Spelen van Melbourne, die in november plaatsvonden. In zijn voorbereiding op een atletiekinterland was hij op een tennisveld tegen een paaltje aangelopen, waarbij hij zich lelijk blesseerde. Moens, die als wereldrecordhouder favoriet was voor de olympische titel, noemde dit later het grootste drama uit zijn sportcarrière.

Voorafgaand aan de Olympische Spelen van 1960 in Rome had Roger Moens veel zelfvertrouwen. ‘Wie mij wil kloppen, moet heel sterk zijn.’ Met die woorden maakte hij zich op voor de finale van de 800 m. Toch werd hij hierin ‘slechts’ tweede, achter de op dat moment nog onbekende Nieuw-Zeelander Peter Snell. Op het laatste rechte eind tot net voor de eindmeet lag Moens voorop, maar terwijl hij uitsluitend naar rechts over zijn schouder keek om een eventuele aanval op te kunnen vangen, zag hij niet dat Peter Snell hem langs links inhaalde. Vijftien meter voor de finish kwam Snell naast de verkrampende Belg en klopte hem op de streep. Hierdoor moest Moens genoegen nemen met het zilver. Direct na de finish stortte hij zich in het gras en bleef daar, met het hoofd in de handen, vele minuten liggen. Zijn carrière zou niet de glorieuze afsluiting krijgen die hij zich had gedacht. Jaren nadien zei hij hierover, toen hem gevraagd werd of de finale in Rome hem nog achtervolgde: “Ach, het heeft geen zin om achterom te kijken”.

Moens behaalde het diploma van licentiaat in de criminologie. Later was hij werkzaam bij de Belgisch gerechtelijke politie tussen 1984 en 1995. Hij bracht het tot commissaris-generaal en hoofd van de Belgische tak van Interpol. Ook gaf hij jarenlang atletiekcommentaar voor de toenmalige BRT-televisie. (Wikipedia)

In de jaren tachtig wilde ik hem in dat verband telefonisch interviewen voor de rubriek “Aan het lijntje” in “De Rode Vaan“. Ik belde hem daarvoor op op zijn werk bij de gerechtelijke politie (die zullen ook wel verbaasd geweest zijn om een telefoontje te krijgen van De Rode Vaan), maar hij was op dat moment niet aanwezig. Men beloofde echter de boodschap door te geven. Ik bleef die dag nog speciaal doorwerken om zijn telefoontje te ontvangen, maar waar ik geen rekening mee had gehouden, dat was dat de telefoon beneden zou binnenkomen bij de secretaresse, die wél al naar huis was gegaan en me dus niet meer kon doorverbinden. Op een bepaald moment hoorde ik dus de telefoon rinkelen, maar tegen de tijd dat ik me realiseerde dat er niet zou worden afgenomen en ik me naar beneden haastte, was het al te laat. Toen ik op mijn beurt dan terugbelde, kreeg ik met hetzelfde fenomeen te maken: wellicht had ook zijn secretaresse reeds de boeken toe gedaan. Tja, dat waren de tijden vóór de GSM, hé! Ik moet toegeven dat ik nadien niet meer heb geprobeerd de heer Moens te contacteren, al was het maar om mij te verontschuldigen. In plaats daarvan heb ik dan een interview afgenomen van Yvan Sonck.

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.