Vandaag is het 45 jaar geleden dat Marc Boel en Jean De Ryck in jeugdclub Broebelke een voorlichtingsnamiddag gaven over abortus (foto Erik Westerlinck). Marc en Jean studeerden allebei in Leuven, de eerste geneeskunde en de tweede criminologie. Het spreekt vanzelf dat zij het onderwerp elk vanuit hun eigen vakgebied benaderden. Deze voorlichtingsnamiddag was in die tijd revolutionair want zelfs in De Rode Vaan moest ik meer dan zes jaar later nog uitleggen waarom politieke partijen zich met deze problematiek moesten bezig houden…

Misschien zijn er mensen die zich afvragen waarom een arbeiderspartij zo begaan is met de legalisering van abortus (*). Guy Cudell (PS) trachtte daar op de persconferentie, die de nationale betoging en de internationale actiedag voor vrije abortus en anticonceptie en tegen gedwongen sterilisatie op 31 maart 1979 aankondigde, een filosofische fundering voor te geven. « De menselijke ontwikkeling », aldus Cudell, « gaat steeds gepaard met het baas worden over de natuur ».
Voor mijn ogen doemen dan echter tegelijk ook visioenen op van kerncentrales en flatgebouwen, zodat de argumentatie van de vertegenwoordigsters van het ABVV en de KPB (Anne Herscowicz) mij zoeter in de oren klonk. Anne formuleerde het aldus : « Aan de basis hebben communistische militanten veel contact met vrouwen die klandestien abortus laten plegen. Dit komt inderdaad veel voor bij arbeidersvrouwen omdat zij slechts voorgelicht zijn over de verschillende mogelijkheden of anderzijds deze niet kunnen betalen. Het probleem van de legalisering van abortus is dus ipso facto ook een arbeidersprobleem ».
DE SAEGHER
Alhoewel er aan de basis binnen de christelijke arbeidersbeweging wel getornd wordt aan de onverzettelijke houding van de CVP-bonzen, toch laat de leiding nog steeds niet toe dat er vanuit deze middens mede voor liberalisering wordt geijverd. Een recente bijdrage om deze onafwendbare evolutie tegen te houden, komt van minister van staat, Jos de Saeger. Als voorzitter van Caritas richt hij zich tot de kaders en militanten van het ACV, van waaruit de Saeger zijn eigen politieke carrière is begonnen.
Op de meest platte manier worden de hygiënische omstandigheden waarin abortus plaatsvindt in het buitenland in twijfel getrokken (« De muren zijn bespat met bloed. De foetussen, baby’s in miniatuur, vallen juist van hun moeder op de grond », p. 9). De achtbare minister schrikt zelfs niet terug van lugubere staaltjes van zwarte humor : « U kent waarschijnlijk de anekdote : aan een professor wordt een erg merkwaardig probleem voorgelegd. Wat zou u doen in volgend geval : in een familie waarvan de vader een syfilislijder is, het eerste kind blind, het tweede éénbenig, het derde tuberculoos en het vierde mentaal gehandicapt, wordt een vijfde kind verwacht ? De professor antwoordt zonder aarzelen : ik zou abortus toepassen. Waarop men antwoordt : goed zo, u vermoordt Beethoven ! » (p. 18).
Op de volgende pagina verzet de heer de Saeger zich ook nog eens tegen abortus als gevolg van een verkrachting met de bekende argumenten : « het bewijs van verkrachting leveren is gewoonlijk erg moeilijk »…
Zo ziet men hoe het verzet tegen legalisering van abortus kadert in een hele masculinistische geestesgesteldheid. Niet te verwonderen dat vele « vooraanstaande » juristen, geneesheren, politieke
mandatarissen en universitairen hun goedkeuring hebben gehecht aan dit document. We vinden dan ook namen terug als die van prof. Basile, hoofd van de beruchte CEPIC, prof. Peeters, prof. Spanoghe, prof. Hooft enz., allemaal mensen die bekend staan om hun rechtse tot extreem-rechtse opvattingen.
VROUWEN ALLER LANDEN VERENIGT U
Dit blijkt namelijk een constante te zijn : alles binnen de seksuele atmosfeer wordt als repressiemiddel gebruikt. Dat kan gaan van het niet verstrekken van anticonceptiva (Ierland), over het vervolgen van dokters en vrouwen die abortus hebben toegestaan (België) tot het toelaten van abortus, maar dan gekoppeld aan sterilisatie, opzettelijk (zoals bij minderheidsgroepen in de VS) of « om complicaties te vermijden » (zoals in de Bondsrepubliek).
Voor België is het vooral belangrijk dat in Nederland het CDA van Van Agt, gesteund door de VVD van Wiegel, een offensief wil inzette tegen de goede en goedkope abortushulpverlening in dat land, waarvan ook vele Belgen gebruik maken. De « bedenktijd » van vijf dagen e.v. die Van Agt eist, maakt het met name voor arbeidende vrouwen quasi onmogelijk hiervoor nog naar Nederland te trekken. (**)

Referentie
Ronny De Schepper, Abortus vrij: de vrouw beslist, De Rode Vaan, s.d.

(*) Dat vind ik wel een heel forse opener. Nu ja, het is dan ook een van mijn eerste artikels.
(**) Het slot is eveneens zeer vreemd, maar hier zou het wel kunnen dat er gewoon een stuk ontbreekt. Wat zeker niet ontbreekt, is mijn eigen visie die ik destijds op het probleem had, want die lag niet in de lijn van de partij of van de vrouwenbeweging. Als jonge vader kwam ik namelijk op voor de rechten van de vader, wat een beetje naïef was, als je weet dat in dergelijke gevallen de vader meestal zelfs niet eens in het prentje voorkomt. Maar goed, ik stelde dat men de beslissing moest opdelen in vier delen, waarbij het er voor de vrouw op aankwam om drie vierden te verwerven. Daarbij kreeg zij als belangrijkste personage (tenslotte moet zij de zwangerschap uitzweten) al meteen twee van de vier delen. Als de vader (die dan toch ook recht had op één part) het ermee eens was, waren de drie vierden dus bereikt en mocht er geen probleem zijn. In het andere geval zou de vrouw een dokter kunnen overhalen die zou zeggen dat het voor haar (fysieke en/of geestelijke) gezondheid beter was dat het kind zou worden weggehaald. Eigenlijk ging ik ervan uit dat deze twee mogelijkheden voor zowat 99% van de gevallen zouden opgaan, zodat het op hetzelfde zou neerkomen als “de vrouw beslist”, maar dan zonder het agressieve “baas in eigen buik”-principe. Wat er evenwel zou gebeuren in het ene procent dat de vader graag het kind zou behouden, daar had ik niet echt een antwoord op…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s