Bill Pullman wordt zestig…

Waarom heb ik ooit een stuk gemaakt over Bill Pullman? Joost mag het weten. Vooral omdat de man meestal in films speelt die me hoegenaamd niet kunnen boeien. Maar hij wordt vandaag zestig en als ik dat stuk dan toch liggen heb…

Bill Pullman werd geboren op 17 december 1953 in Hornell (N.Y.) uit een doktersgezin. Toch kiest hij al vlug voor een regisseursopleiding aan de Universiteit van Massachusetts. Nadien geeft hij drie jaar les aan de Universiteit van Montana, maar in ’81 besluit hij het toch maar liever zelf als acteur te proberen. Eerst op de scène, dan op televisie en tenslotte op het witte doek.
Zijn filmdebuut was in “Ruthless people” van Jim Abrahams en de Zucker-broertjes, daarin speelde hij de onhandige kidnapper. Daarna volgden “The Accidental Tourist” van Lawrence Kasdan en “Sibling Rivalry”. In “Spaceballs” van Mel Brooks was hij de Harrison Ford-parodie Lone Starr. Daarna volgden nog “The Serpent and the Rainbow”, “Bright angel”, “Paranoia”, “Cold Feet”, “Rocket Gibraltar” van Daniel Petrie, “Nervous ticks” van Rocky Lang en “Liebestraum” van Mike Figgis. In “Singles” van Cameron Crowe is hij de chirurg die verliefd is op Bridget Fonda.
En in “Sommersby” (Jon Amiel, 1993) speelt hij Orin Meecham, de domineeszoon die een been op het slagveld heeft achtergelaten en blijkbaar oprecht van Laurel (Jodie Foster) houdt en voor haar zorgt. Wanneer de “indringer” (Richard Gere) echter ten tonele verschijnt, komen de slechte kanten van zijn karakter (o.a. zijn racisme) naar boven.
Daarop wordt handig ingespeeld in de landelijke gemeenschap. Dit doet denken aan “Witness”, vooral omwille van het commune-beginsel (of misschien zelfs het “communistische” beginsel) dat aan de oorsprong van Jack Sommersby’s populariteit ligt (volgens de persnota’s zou de tabak, die zo’n belangrijke rol speelt in de film, écht door de filmploeg geplant, gecultiveerd en geoogst zijn: straffen toebak!). In deze periode van verrechtsing zou dit normaal niet goed in de markt liggen, maar dit thema wordt volledig overschaduwd door de love story.
Voor zijn rol in “Sommersby” baseerde Bill Pullman zich naar eigen zeggen op “the King” (Elvis)… Daarna was hij opnieuw de opponent van Richard Gere in “Mr.Jones”. In “A league of their own” van Penny Marshall speelde hij daarna de man van Geena Davis, die als oorlogsslachtoffer terugkeert. Net als in “Sommersby” heeft hij een been op het slagveld achtergelaten. Dat vat meteen ook zijn filmcarrière samen: ze blijft op één been hinken…
Nog uit 1993 stamt “Malice”, een Amerikaanse thriller van Harold Becker. Bill Pullman speelt hierin de echtgenoot van Nicole Kidman en het harmonieuze paar wordt belaagd door Alec Baldwin.
In 1999 speelt hij als de alternatieve advocaat Hank Greene in “Brokedown Palace” van Jonathan Kaplan een ondergeschikte rol t.o.v. Claire Danes en Kate Beckinsale, twee Amerikaanse tieners die in de val worden gelukt voor een drugsmokkel en in Thailand (waar de film overigens verboden is) een haast levenslange gevangenisstraf moeten uitzitten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s